Ίδρυση «φορολογικών ειρηνοδικείων» για την ανάσχεση της υπερχρέωσης στο δημόσιο. Η Διασταλτική αποσαφήνιση της έννοιας των Βαρών & η καταλήστευση των αδυνάτων.


Ίδρυση «φορολογικών ειρηνοδικείων» για την ανάσχεση της υπερχρέωσης στο δημόσιο.

Η διασταλτική αποσαφήνιση της έννοιας των Βαρών & o σκόπιμος και μεταμφιεσμένος κατακερματισμός τους, με διάφορες ονομασίες κλπ, ώστε να μην αντιλαμβάνεται ο πολίτης την εξοντωτική συνολική επιβάρυνση του. 

Η σκοπούμενη υπερχρέωση αδύναμων κατηγοριών πολιτών στο δημόσιο. Πολίτικο κακούργημα  του ελληνικού κράτους.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Παπακασόλας, δικηγόρος Αθήνας.

Επρεπε να υπαρξει ανεξελεγκτος ιδιωτικος δανεισμος μεταξυ 2000-2010 για να δεησει η ελληνικη κυβερνηση να αναγνωρισει το προβλημα ρευστοτητας της οικονομιας και της αλογιστης πολιτικης δανεισμου των τραπεζων, εισαγωντας γι αυτο τον θεσμο των υπερχρεωμενων νοικοκυριων, που στην Ευρωπη ειχε ξεκινησει ηδη μια 15ετια πριν.

Τα τελευταια 10 χρονια, με αφορμη αρχικα τις εισφορες των ασφαλιστικων ταμειων και ακολουθως με τις απαιτησεις του ΥΠ.ΟΙΚ (φορους, τελη επιτηδευματος κλπ) εναντι εχοντων και μη, δημιουργηθηκε μια δευτερη γενια οφειλετων, αυτων που «οφειλουν» στο δημοσιο, εντος η εκτος εισαγωγικων.

Η καταλυση συνταγματικων διαταξεων προς οφελος των ταμειακων αναγκων της χωρας,  ενω επιβαρυνε φορολογικα -χωρις σπουδαιο αποτελεσμα -σωρεια αδυνατουντων πολιτων, αποτελει αυτη τη στιγμη το μεγαλυτερο κοινωνικο προβλημα της χωρας.

Απαιτειται να δοθει αμεσα μια λυση στο ζητημα καθως δεν ειναι πλεον ανεκτο να συνεχιζεται για 5ο χρονο αυτη η κατασταση.

Πρεπει λοιπον να θεσπισθει μια διαδικασια ΔΙΑΓΡΑΦΗΣ – ΜΕΙΩΣΗΣ ΟΦΕΙΛΩΝ για μια μεριδα συμπολιτων μας που αγγιζει  το 30% του πληθυσμου.

Ειναι ευκρινες οτι αυτοι, παροτι αδυναμοι κληθηκαν να συνεισφερουν οικονομικα πολυ περισσοτερο απο τους ευπορους συμπολιτες τους.

Η διαδικασια μπορει να ειναι τυπικη, με κριτηρια, μπορει να ειναι και ελεγκτικη.

Εκτιμω λοιπον οτι πρεπει να θεσπισθει διαδικασια απαλλαγης – μειωσης οφειλων υπερχρεωμενων στο δημοσιο, στα ΕΙΡΗΝΟΔΙΚΕΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ, με την ιδια λογικη που θεσπισθηκε και ο νομος Κατσελη για τους υπερεχρεωμενους στις τραπεζες.

Τα ειρηνοδικεια τα προκρινω γιατι υπαρχουν σε ΟΛΑ τα μερη της χωρας, οχι μονο σε πρωτευουσες νομων κι ετσι ειναι ευκολη η προσβαση σε αυτα απο καθε πολιτη.

Η σημερινη προδικασια α) με την θεσπιση επιτροπης εσωτερικης επανεξετασης που δεν εξεταζει συνταγματικα ζητηματα (!!) και β) της προσφυγης στα διοικητικα δικαστηρια που θα εκδικασουν μετα απο 3-5 χρονια κρινεται απαραδεκτη λογω της ταλαιπωριας της διαδικασιας, των εξοδων και της οιωνει απαγορευσης προστασιας λογω του μακρου χρονου αναμονης.

Επομενως επειγει η θεσπιση νομου για το θεμα, με τα κατωθι κριτηρια απαλλαγης – μειωσης φορων και εισφορων, τα οποια θα εξεταζει ΑΥΘΗΜΕΡΟΝ δικαστης του Ειρηνοδικειου και θα μπορει να ασκησει εφεση σε τυχον αποφαση του το δημοσιο η ο αιτων οφειλετης δημοσιου

Εδω ας σημειωσουμε οτι το ιδιο το κρατος, ο πρωθυπουργος, η κομισιον , η τροικα κλπ σε σωρεια δηλωσεων τους εχουν παραδεχθει μεν οτι   ενα μεγαλο μερος πολιτων αδυνατει να πληρωσει αντικειμενικα, και αρα οτι ΥΠΕΡΦΟΡΟΛΟΓΕΙΤΑΙ!!!

Εχουμε δηλαδη αμεση ομολογια παραβιασης συνταγματικων προστασιων καθως το αποτελεσμα  της υπεροφολογησης ειναι συχνα η απολυτη εξαθλιωση των πολιτων αυτων, κατασχεσεις, ποινικες κυρωσεις, φτωχεια, ενδεια, στερηση περιθαλψης κλπ.

Αυτο το αισχος πρεπει επιτελους να σταματησει και ΚΑΝΕΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ  ΝΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙ ΤΗΝ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ ΤΟΥ 50% ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ, ΟΤΑΝ ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ ΤΟ ΥΠΟΛΟΙΠΟ 50% ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΙΣΦΕΡΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΤΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ ΒΑΡΗ χωρις να εξαθλιωνεται! (βλεπε αλλαγη φορολογικου συντελεστη προς το ελαφρυτερο για τα εισοδηματα ανω των 100.000 ευρωκαι θεσπιση φορου απο το πρωτο ευρω στα χαμηλα εισοδηματα!!!)

KΡITHΡIA MEIΩΣΗΣ ΟΦΕΙΛΩΝ:

1. Εισοδηματα τελευταιας 5ετιας. Το οριο της φτωχιας οφειλει να ειναι οριο ΠΛΗΡΟΥΣ ΑΠΑΛΛΑΓΗΣ  ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΒΑΡΟΣ

2. Κατασταση ακινητων τελευταιας δεκαετιας. Εξεταση του υψους της συνολικης αξιας και αν ειναι προσοδοφορα.

3. Κατασταση Τραπεζικων καταθεσεων σε Ελλαδα.

4. Κατασταση εξαγωγης χρηματων – εμβασματων σε εξωτερικο απο τα στοιχεια ΤΤΕ την τελευταια 20ετια

5. Στερηση ασφαλιστικης καλυψης ως τεκμηριο φτωχειας (ανασφαλιστοι ανω των 2 ετων, οπωσδηποτε)

6. Κατασταση βασικων απαιτησεων ή οφειλων σε τριτους, που ομοιως μπορει να στηριζει η να εξασθενιζει το δικαιωμα σε ελεφρυνση βαση αρχης αναλογικοτητας.

 Αναλυτικοτερα :

Α)Ο εκ του πονηρού κατακερματισμός των βαρών και η απαράδεκτη αποσύνδεση τους από κάθε εισοδηματικό συσχετισμό.  Τα  διάσπαρτα και «μεταμφιεσμένα» βάρη, από ασφαλιστικές εισφορές μέχρι πρόστιμα ΚΟΚ και από ΤΑΠ  μέχρι τέλη επιτηδεύματος, ως μεθόδευσης που  «από κοινού  και κατά συρροή»  παραβιάζουν  τα ατομικά όρια επιβίωσης.

Η κατάργηση του αφορολογήτου ως εγκληματική πράξη.  Η ανάγκη επαναφοράς και εμπλουτισμού της εννοίας του όχι μόνο με τους φόρους, αλλά με όλο τον ορυμαγδό επιβαρύνσεων του ελληνικού δημοσίου. Φόρων, τελών, εκτάκτων και μονίμων, δημοτικών & δημοσίων, ασφαλιστικών εισφορών, κλπ.

Δεν νοείται ανταποδοτικότητα με υποχρεωτικό χαρακτήρα που δεν υπόκειται στους περιορισμούς της συνεισφοράς στα βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις και την αρχή της αναλογικότητας.

Β) Η συντήρηση διοικητικών πρόστιμων, φόρων και εισφορών αλλά και βασικών βιοτικών αγαθών (όπως πχ των καυσίμων & εισιτηρίων  της μετακίνησης με αυτοκίνητο η ΜΜΜ) σε τιμές όχι απλώς προ κρίσης αλλά απρόσιτες ακόμα και για τους έχοντες.

Ανάγκη αθροιστικού συνυπολογισμού όλων των ετησίων βαρών, ακόμα και των διοικητικών προστίμων, εισφορών κλπ κατά τον υπολογισμό των ετησίων φοροδοτικών και εισφοροδοτικων υποχρεώσεων.

Αντισυνταγματικότητα της πολλαπλής και ανέλεγκτης  επιβάρυνσης του πολίτη με ποικιλώνυμα βάρη τα οποία απαραδεκτως δεν συνυπολογίζονται μαζί με τα κλασσικά φορολογικά του στοιχεία.

Γ)  Ανάγκη θέσπισης ενός ΕΝΙΑΙΟΥ φόρου μόνον και υποχρέωσης απεικόνισης του συνόλου της επιβάρυνσης του φορολογούμενου, ώστε να φαίνεται το μέγεθος της εξοντωτικής επιβάρυνσης που έχει επιβάλλει το δημόσιο σε ορισμένες αδύναμες κατηγορίες.

Σε πολλές από αυτές ο υπόχρεος φτάνει να πληρώνει άνω του 75% του εισοδήματος του στο δημόσιο ακόμα κι όταν δεν του περισσεύουν παρά μερικές εκατοντάδες ευρώ για να …ζήσει! Όταν ταυτόχρονα ανώτερες τάξεις τυγχάνουν προκλητικών απαλλαγών. Πρόσκρουση σε σωρεία συνταγματικών διατάξεων.

Δ) Υποχρέωση μείωσης / διαγραφής των επιμέρους βαρών αυτών ακόμη και εξαφάνισης τους όταν  απειλείται η διαβίωση του πολίτη.

Ε) Ανάγκη θέσπισης θεσμού υπερχρεωμένων νοικοκυριών στο δημόσιο η άλλως «Φορολογικών Ειρηνοδικείων» ώστε να ελαφρύνονται άμεσα οι υπέρμετρες οικονομικές επιβαρύνσεις των πολιτών από την λαιμαργία του δημοσίου. H ματαιότητα των σημερινών δόσεων και ρυθμίσεων. Απαράδεκτο κάθε σκέψης καν προσαυξήσεων.

                                                      Εισαγωγή

«Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις τους» (άρθρο 4, παραγρ. 5 του Συντάγματος)

Με σωρεία ποικιλώνυμων βαρών που βαπτίζονταν φόροι, τέλη, εισφορές, πρόστιμα, κλπ ώστε να είναι αδύνατη η μαζική συναντιληψη,  συνυπολογισμός και συμπροσβολη τους το γνωστό & σεσημασμένο  ελληνικό δημόσιο έχει  με το πρόσχημα της κρίσης προσγειωθεί μόνιμα στο σβέρκο των αδύναμων φορολογουμένων.

Mε το υπάρχον πολυεπιπεδο σύστημα «φορολόγησης» (ο όρος δεν μπορεί να περιγράψει την συνολική χρηματική επιβάρυνση από το δημόσιο) ο πολίτης δεν μπορεί να έχει συνολική εικόνα των υποχρεώσεων του προς το δημόσιο, καθώς το τελευταίο έχει αναλάβει  και έχει φορτώσει με υποχρεώσεις και βάρη από το ρεύμα του σπιτιού του, μέχρι και το τελευταίο ευρώ της τσέπης του, ώστε να καθίσταται δυσχερές το ξεκαθάρισμα του λογαριασμού με όλα αυτά τα τέλη, φόρους, και αφετέρου κρυφά και πονηρά το κράτος να υπερχρεώνει σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό απ το συνταγματικως επιτρεπόμενο τους αδύναμους οικονομικά πολίτες.

Οι  τελευταίοι δεν μπορούν να εννοήσουν το μέγεθος της κοροϊδίας παρά μόνο αφού προσθέσουν την  σε ετήσια βάση  επιβάρυνση τους με αμέσους  και έμμεσους φόρους, εισφορές, φόρο εισοδήματος, τέλη επιτηδεύματος, κλπ ώστε να έχουν κάθε λόγο να εξανιστανται από την  υπερφορολογηση και υπερχρέωση, καθώς οι κάτω του παλαι ποτέ αφορολογήτου   καλούνται να καταθέσουν μέχρι και το 75% των εισοδημάτων τους στο  ελληνικό δημόσιο και τούς επιβάλλεται να ζήσουν με μόλις μερικές χιλιάδες αν όχι εκατοντάδες ευρώ!!

Πχ   έστω ελεύθερος επαγγελματίας νέος με εισόδημα 7.000 ευρώ για το 2012 :

a)     3500 αμέσως πάει στα ασφαλιστικά ταμεία (θα πληρώσει το PSI και το πλιάτσικο στα ταμεία με το μισό εισόδημα του)

b)    25% από το πρώτο 20λεπτο, άρα 1500 ευρώ χοντρικά επίσης πάνε υπέρ δημοσιου

c)     Ακόμα ένα 650αρικο τέλος επιτηδεύματος πάνε υπέρ δημοσιου

d)    1500 τουλάχιστον ΔΕΗ ετησίως μαζί με ΕΡΤ και χαράτσι

e)     Ενοίκιο σπιτιού η γραφείου έστω, τουλάχιστον 3000 ευρώ

f)      Αν καπνίζει κιόλας 10 σακουλές καπνού μηνιαίως χ 4 ευρώ η μια = 40 χ 12=500 ευρώ ετησίως , άρα περίπου 400 ευρώ ετησίως για φόρο τσιγάρων

g)     Αν οδηγεί 300 ευρώ το σήμα + 400 η ασφάλιση + 200 η συντήρηση ΚΤΕΟ  + 1500 ευρώ η βενζίνη ενός έτους = 2500 ευρώ για το αυτοκίνητο.

h)    Χρειάζεται να συνεχίσω;  Ήδη είμαστε “μέσα” 5.000 ευρώ και δεν έχουμε φθασει καν στο θέμα φαγητό!!!

1)  Το  άρθρο 4.5 του συντάγματος λέει ότι όλοι συνεισφέρουμε στα βάρη (δημόσια έξοδα, δημόσιες ανάγκες) ανάλογα με τις δυνάμεις μας.  Το άρθρο αυτό δεν γράφτηκε για πλακα.

Δεν έκανε επανάσταση ο Μακρυγιάννης εναντίον του τότε μονάρχη για να μην το εφαρμόζουμε  εμείς σήμερα.

Ούτε για να μας πει το ΣΤΕ ότι βάρη είναι μόνο όσα αυτό κρίνει ως βάρη, και ότι επιτρέπονται υπέρμετρες επιβαρύνσεις αρκεί να είναι … προσωρινές, κι όταν αποδεικνύονται μόνιμες το ΣΤΕ να σιώπα.

Η να αποφασίζει αυθαίρετα ο εκάστοτε υπουργός Τι εκπίπτει από το εισόδημα και τι όχι. Ας το πάρουν χαμπάρι στην κυβέρνηση. Εισόδημα είναι έσοδα μείον έξοδα. Άπλα.

Κι όποιος όταν κάνει την αφαίρεση και βγάλει ζημιά, μηδέν η ελάχιστα χρήματα, ΤΟΤΕ δεν πληρώνει – δεν πληρώνει, γιατί δεν έχει φοροδοτική και εν γένει βαρο-δοτικη ικανότητα (βάρη δεν είναι μόνο οι φόροι και κακώς περιοριστήκαμε σ αυτούς γιατί το κράτους μας τα παίρνει από 100 μεριές).

Άρα είναι αντισυνταγματικός  κάθε καταλογισμός φόρου, εισφοράς, τελών, προστίμων, ασφαλιστικών εισφορών σε όποιον δεν μπορεί να εξασφαλίσει τα προς το ζην.

Αυτό ισχύει αυτονόητα σε κάθε πολιτισμένη χώρα. Μονό στην «Κολομβία» της Ευρώπης παραμένει «παράλογο», αποτελώντας ντροπή για το πολιτικό & δικαικο της σύστημα.

Πόσο πρέπει να είναι το όριο του «δεν πληρώνω»;  

Πρώτα απ όλα δεν πρέπει να είναι απλά αφορολόγητο.

Πρέπει να είναι επίσης ανεισφορολογητο, ατελολογητο, κι εν πασει περιπτώσει ανέγγιχτο απ το μακρύ χέρι του κράτους.

Οι πολιτικοί μας τραυλίζοντας ψελλίζουν κάτι περί ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος.

Αφού πρώτα ομως κατάργησαν το αφορολόγητο! Πως μπορούν οι δυο προθέσεις αυτές να συνυπάρχουν;

Πόσο  πιο προκλητικα αδικοι μπορούν να είναι,  όταν φορολογούν ανύπαρκτα (είτε  προκλητικως τεκμαρτά) και πολυ μικρα εισοδήματα (πχ 5 η 5 χιλιάδων ευρώ) σε μια χώρα που δεν μπορεί να εγγυηθεί στους νέους της, όχι εργασία, αλλά ούτε καν υγεία και στέγη, λογω υπερχαρατσωματος!

Το ελάχιστο εγγυημένο & αφορολόγητο (οι έννοιες φυσικά δεν ταυτίζονται αλλά κατευθύνονται στον ίδιο στόχο) εισόδημα πρέπει να είναι τα 12.000 ευρώ.  Ας πούμε ότι στο παρελθόν ήταν πολλά.

Σήμερα με όλες τις αυξήσεις αγαθών  και τη ΔΕΗ μόνο να κοστίζει  σχεδόν 2.000 ευρώ ετησίως αυτό το αφορολόγητο πρέπει να επανέλθει.

Και να μην είναι βεβαία μόνο αφορολόγητο αλλά απείραχτο με κάθε έννοια από το  κράτος.

Δηλαδη α-τελολογητο, αν-εισφορολογητο, α-βαρο-λογητο τέλος πάντων!!!

Μπορούμε να δώσουμε μερικά παραδείγματα.

Πόσο ψευδες ήταν να θεωρεί κανείς ότι είχαμε αφορολόγητο 12.000 ευρώ, όταν στην πράξη πχ το ελληνικό δημόσιο απαιτούσε δεκαετίες τώρα καταβολή εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία άξιας 4.000 ευρώ ετησίως!

Άρα ψέμα  το αφορολόγητο των 12.000 ευρω! Κατευθείαν έπεφτε στα 8.000 ευρω, μιας και θες δεν θες έπρεπε να πληρώσεις! 

Κατα τα αλλα, μας δουλευαν κι απο πανω, οτι ειχαμε αφορολογητο 12.000 ευρω ενω για τους ελευθερους επαγγελματιες ηταν  8.000 ευρω!!!

Ας το επαναλάβουμε ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΕΜΠΕΔΩΣΟΥΝ ΜΕΡΙΚΟΙ :

Δεν νοείται ΦΟΡΟΣ, ΕΙΣΦΟΡΑ Η ΤΕΛΟΣ (ΔΗΜΟΣΙΟ ΒΑΡΟΣ) με υποχρεωτικό χαρακτήρα, που δεν υπόκειται στους περιορισμούς της συνεισφοράς στα βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις και την αρχή της αναλογικότητας.

Σημειωτέον ότι στην Ευρώπη οι εισφορές εισπράττονται από την εφορία, όπως και εδώ εσχάτως θέλουν να εφαρμόσουν  με τη διάφορα ότι οι όντως Eυρωπαίοι υπολογίζουν τις εισφορές με βάση το εισόδημα του ασφαλισμένου και δίνουν σημαντικές απαλλαγές στους αδύναμους οικονομικά.

Δεν υπολογίζουν όπως τους βολευει εισφορές και φορολογικά βάρη!Φυσικά όταν μιλάμε για ευρωπαίους μιλάμε για ετησια εισοδήματα δεκάδων χιλιάδων ευρώ!

Αυτοί δεν φορολογούν τους χρεοκοπημένους & ανήμπορους συμπολίτες τους…

Πως δεν ήταν κοροϊδία – ειδικά τα τελευταία 15 χρονιά – το δήθεν υψηλό αφορολόγητο και οι ανέσεις των ελλήνων όταν ήδη η χώρα ήταν πρώτη σε ακρίβεια σε όλα τα ειδή πανευρωπαικως!  Φαγητό, ποτό, σουπερμάρκετ,  ενοίκια, σπίτια, οικόπεδα!!!

Αν είναι δυνατόν να μιλούν περί προνομιών των ελλήνων που είχαν λέει πολλά σπίτια και μεγαλεια!  Για το 20% του πληθυσμου δεν θα αντιλεξω. Τα ειχε αυτά τα προνομια και πλουτιζε. Όχι όμως το υπολοιπο 80%.

Πολλά σπίτια είχανε αρκετοι, αλλά φθηνή ζωή οι περισσοτεροι δεν είχανε! Ούτε και μπορούσαν οι  νέοι να αγοράσουν δικό τους σπίτι, καθώς  ζούσαν με 300 ευρώ ! Ούτε φθηνές υπηρεσίες, ουτε κοινωνικο κρατος, ούτε φτηνά αυτοκινητα,  όπως έχουν στο  εξωτερικό! Ούτε και μισθούς Ευρώπης! Ουτε καν καφεδες & ποτα Ευρωπης!

Πως μας ζητάς να αποκτήσουμε εξίσου ακριβές υπηρεσίες (ρευμα, καυσιμα,  ταξί κλπ), επειδή λέει «τόσο κοστιζουν» και στην Ευρώπη, ενώ, σε όσα η Ευρώπη είναι φθηνή εδώ

 δεν έχουμε  το δικαίωμα να τα απολαμβάνουμε ; 

Φτηνά αυτοκίνητα, φτηνά ακίνητα, φθηνές υπηρεσίες;  

Και τους μισθούς της ; Oύτε στα όνειρα μας δεν έχουμε πλησιάσει!

Eν κατακλείδι πρέπει να διασφαλιστούν :Τεσσερα παράλληλα και ανεξάρτητα αφορολόγητα (αν και η καλύτερη έκφραση είναι α-βαρο-λογητα):

A) Ελάχιστο απείραχτο εισόδημα 12.000 ευρώ (ώστε να διασφαλίζεται η αξιοπρεπής διαβίωση, η πρόσβαση σε βασικά αγαθά και η κατανάλωση)

Β) Αφορολόγητο 100.000 ευρώ σε ακίνητη περιουσία (ώστε να διασφαλίζεται συμβολικά η κύρια κατοικία και ένας αγρός)

Γ) Αφορολόγητο 300 ευρώ σε μισθώματα. (ώστε να μην ξευτελισθεί η εκμετάλλευση ακίνητων από την υφαρπαγή των  μικρών μισθωμάτων απ το κράτος)

Δ) Ανεισφορολογητο στα ασφαλιστικά ταμεία για οσους επιχειρηματιες – επαγγελματιες εχουν εισοδημα από μηδεν εως 12.000 ευρω μιας και εχουν ΣΑΦΩΣ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΣΟΥΝ και δη της επιβιωσης, διατροφής  ένδυσης  στέγασης  Κι ας μειωθει η συνταξη τους για κάθε χρονο που δεν πληρωνουν αναλογικά  Πρεπει όμως να δικαιουνται περιθαλψη με πολύ μειωμενες εισφορες. Δηλαδή 50 – 100 ευρώ το χρόνο, αν υποθέσουμε ότι τίθεται ζήτημα χρημάτων.

Είναι αίσχος να παρέχει δωρεάν, επί δεκαετίες, περίθαλψη σε εκατομμύρια λαθρομεταναστών από χρήματα των ελλήνων φορολογούμενων το ελληνικό κράτος και να την  στερεί στα νιάτα του, τους νέους και νέες που πασχίζουν να ζήσουν στον λεηλατημένο αυτό τόπο.

2) Η προκλητικά εγκληματική μη εφαρμογή όχι μόνο αφορολογήτου, αλλά και του στοιχειωδέστερου  κανόνα φορολογικής Εκτίμησης φοροδιαφυγής : 

Η αδικαιολόγητη αυξητική μεταβολή της  περιουσίας  –  πέραν της δηλωθείσης στα ετήσια εισοδήματα  –  και ο προκλητικός τρόπος ζωής (πολυτελής τρόπος διαβίωσης κλπ) ως ενδειξη παράνομου πλουτισμού /φοροδιαφυγής δεν  εφαρμόζεται!

Ώστε αφενός μεν μεγάλης ηλικίας και πλούτου επαγγελματίες, καλλιτέχνες, ιατροί, δικηγόροι με μόλις πχ 9.000 Εισοδήματα ετησίως να κατορθώνουν να συντηρούν και να αποκτούν περιούσιες πολλών και ακριβών ακίνητων, πολυτελή αυτοκίνητα κλπ, χωρίς να επεμβαίνει το ΣΔΟΕ.

Ενώ αντίστοιχοι νέοι επιστήμονες που δηλώνουν τα ιδία εισοδήματα και  λιγότερα – που μόλις αρκούν για την επιβίωση τους –  να φορολογούνται και  να  εισφορολογουνται  με συνολική επιβάρυνση άνω του …75% (εισφορές σε ταμεία και επιμελητήρια , φόρος 25% αλλά και έξοδα που δεν …τους αναγνωρίζονται και δεν εκπίπτουν  του εισοδήματος τους), ώστε να τους μένει να  ζήσουν μόλις ένα πόσο δυο -τριών χιλιάδων ευρώ το χρόνο!!

Έτσι ένα καλώς καταρτισμένο λογιστικά «λαμόγιο» έχει διασπείρει τα κλοπιμαία του και δεν ανησυχεί, ενώ ένας υποαπασχολούμενος καταχρεώνεται στο δημόσιο, επειδή απλώς δουλεύει, ενώ είναι κολλημένος σε ένα φαύλο κύκλο καθώς αδυνατεί ακόμα και να κάνει αποδοχή κληρονομιάς από το φόβο κατάσχεσης από το δημόσιο!!!

Η φοροδιαφυγή τεκμαίρεται και αποδεικνύεται από την αυξητική μεταβολή της  περιουσίας του φορολογούμενου η οποία έλαβε χώρα πέραν και μακρά των δηλωθέντων εισοδημάτων του.

Είναι προφανές ότι ο έλεγχος του τρόπου ζωής μεγάλων καταθέσεων κλπ του υπόπτου και των οικείων του μπορεί να φέρει  στο φως την συντελεσθείσα παρανομία.

 Αντίθετα όσοι μικροεπαγγελματίες συμβαδίζουν με τα ισχνά εισοδήματα τους είναι προφανές ότι αδικούνται και άμεσα πρέπει να αρθούν οι υπέρμετρες επιβαρύνσεις  που τους επιβλήθηκαν επειδή το  κράτος βαριέται η δεν  τολμά να ελέγξει αυτούς που βγάζουν μάτι ότι φοροδιαφεύγουν & κλέβουν.

 Το ομολόγησε άλλωστε και ο κος Σαμαράς, ο οποίος είπε ότι θα …αποκατασταθούν οι αδικίες που δυστυχώς επέφεραν τα μνημόνια.

Και επειδή δεν είναι κανένα περίπλοκο ζήτημα οι αδικίες στις όποιες αναφέρεται ο κύριος Σαμαράς είναι η υπερφορολογηση και υπερχρέωση όσων δεν έχουν τέτοια υποχρέωση κατά το Σύνταγμα δηλαδή των οικονομικά αδύναμων.

Τους οποίους κατά τεκμήριο θεωρεί πλούσιους ακόμα και αν έχουν εισόδημα όντως 3 η 5 χιλιάδες ευρώ.

Εν τέλει γιατί το δημοσιο

α) δεν κάνει ελέγχους σε όσους έχουν ενδείξεις έκλυτου βίου και φοροδιαφυγής και

β) γιατί δεν επιβάλλει φόρο 65% σε όσους έχουν εισόδημα άνω των 30.000 ευρώ (με περιορισμό 5 ετών φυσικά, μέχρι να βγούμε από την κρίση) μιας και είναι οι μόνοι που μπορούν και έχουν φοροδοτική ικανότητα! 

Για ποιο λόγο υπερχρεώνει ανθρώπους που δεν μπορούν να προσφέρουν ούτε τροφή στον εαυτό τους;

Πρόταση :  Αναδρομική ΠΛΗΡΗΣ ΔΙΑΓΡΑΦΗ  χρεών στο δημόσιο η  έστω  αναπροσαρμογή ΜΕ ΜΕΙΩΣΗ σε βαθμό άνω του 75%, φορών, εισφορών σε ταμεία , πάσης φύσεως τελών και προστίμων σε όσους τα εισοδήματα τους ήταν αποδεδειγμένα κάτω από 12.000 ευρώ και οπωσδήποτε για τα έτη δραστηριοποίησης / καταλογισμού  από το 2008 και έπειτα που ξεκίνησε η κρίση.

Εννοείται ότι η αυτή αναπροσαρμογή πρέπει να εφαρμοστεί σε ανέργους και επαγγελματίες με μηδενικά κέρδη και ζημίες.

Οι νέοι άνθρωποι χαμηλόμισθοι των 500 ευρώ και υποαπασχολούμενοι επαγγελματίες δε φτάνει που είδαν να τρώει τα όνειρα τους μια γενιά άπληστων που δημιουργησε την κοινωνια του 1/3,  δε φτάνει που δεν μπορούν να κάνουν δική τους οικογένεια, να αποκτήσουν δικό τους σπίτι και αυτοκίνητο (πάρα ότι η Ελλάδα έχει 250.000 απούλητα διαμερίσματα) πρέπει να έρχεται κι ο κάθε μνημονιακος  Υπουργος να τους ρουφήξει το όποιο εισόδημα τους,  με υπερογκες  εισφορές σε ταμεία που χρεοκόπησαν και φόρους για τρύπες που δεν βουλώνουν ποτέ.

3) Η χώρα μας είναι πράγματι μαυσωλείο διαφθοράς. Δε φταίνε όλοι όμως το ίδιο.

Η Ελλάδα αποτελείται τα τελευταία 40 χρόνια από 3 τάξεις :

Α) τους οικονομησαντες της μεταπολίτευσης (κυρίως μέσω κομμάτων, δημοσίου η δημοσίων έργων) 20% του πληθυσμού, κυρίως αστικά κέντρα

Β) τους  αξιοπρεπώς διαβιωσαντες  επί μεταπολίτευσης (οι ανθυποπρονομιουχοι  που συμπλήρωναν το όνειρο  με καταναλωτικά και στεγαστικά περίπου το 40% της μάζας.

Γ) τα «κορόιδα» (οι απομείνασες στην επαρχία γηραιες ηλικίες, καθώς και νέοι της γενιάς των  500 ευρώ & άνεργοι, που δεν πρόλαβαν την καλοζωία καθώς οι πόρτες του πάρτι της μεταπολίτευσης είχαν κλείσει πια) : Άνεργοι, υποαπασχολούμενοι κλπ περίπου 40% του πληθυσμού

Παρατηρούμε ότι οι μεν πρώτες κατηγορίες (α + β) αφενός μεν στήριξαν φανατικά το σύστημα της μεταπολίτευσης,ώστε να θεωρούνται σε μεγάλο ποσοστό  δημιουργοί και συνένοχοι είτε στην διαφθορά του δημοσίου, είτε στη φοροδιαφυγή του  ιδιωτικού τομέα. Μιλάμε φυσικά για τους  ανθρώπους που είχαν εισοδήματα από 30.000 ευρώ και πάνω ετησιως και ηλικιακα στρωματα κατα κανονα πολυ ανω των 40 ετων.

Οι τελευταίες κατηγορίες (γ) κατα κανονα δεν φέρουν ευθύνη.

 Αφενός μεν γιατί εις ουδέν ωφελήθηκαν από το πάρτι προνομιών, διαφθοράς και κλοπής, αφετέρου γιατί εξ αρχής δεν είχαν συμφέρον να στηρίξουν ένα σύστημα που δεν μπορούσε ούτε να τους εντάξει ούτε και να τους βοηθήσει καθώς είχε ξεπεράσει προ πολλού τα όρια του.

Αυτές οι κατηγορίες είναι όμως που πληρώνουν πιο βαριά την κρίση και το πλιάτσικο που προηγήθηκε.

Αυτές οι κατηγορίες  και δη οι νέοι, που δεν έχουν πλούσιους γονείς είναι που σήμερα βάλλονται περισσότερο και άδικα.

Μέχρι σήμερα επιβιώνουν μονό και μονό χάρη στην οποια ισχνη βοήθεια από την οικογένεια.  

Τη στέγη, και ίσως ένα μικρό οικονομικό βοήθημα.  Όταν αυτή εκλείψει θα μείνουν να ζουν με το επίδομα ανεργίας και ένα σπίτι χρεωμένο σε τράπεζες η το δημόσιο.

4) Πως πρέπει να λάβει χώρα η απαλλαγή των αδίκως επιβαρυμένων:

Σύσταση διοικητικών (φορολογικών) ειρηνοδικείων στις έδρες των ήδη υπαρχόντων ειρηνοδικείων, που βολεύουν όλους τους πολίτες καθώς είναι διάσπαρτα σε όλες τις επαρχίες. Άλλως, διενεργηση της αυτής διαδικασίας από τον Έφορο του φορολογούμενου που θα συναποφασίζει με ήδη ενεργό Δικαστικό.

Προκήρυξη διαγωνισμού φορολογικών ειρηνοδικών και μέχρι τον διορισμό τους προσωρινή αντικατάσταση τους από τα σημερινά διοικητικά πρωτοδικεία η τους ειρηνοδίκες. Ευκαιρία απεμπλοκής σημαντικού όγκου εργασίας των διοικητικών πρωτοδικείων και απορρόφησης δικηγορών κλπ νομικών.

Σημειωτέον ότι η αύξηση του αριθμού των δικαστών παραμένει θέμα ταμπού κι ενώ η χώρα μας έχει τραγική ανεπάρκεια στην απονομή δικαιοσύνης επισημασμένη εδώ και δεκαετίες που επιχειρείται να επιλυθεί με …δικαστικά ένσημα και όχι με πρόσληψη πρόσθετων δικαστικών!!!!

Που είναι επιβεβλημένη, καθώς οι οργανικές θέσεις των δικαστών  παραμένουν σχεδόν  οι ίδιες εδώ και …100 χρόνια κι ενώ ο πληθυσμός της χώρας διπλασιάστηκε!!!!

Διαδικασία : Προσκόμιση εκκαθαριστικών & αποδεικτικών οικονομικής αδυναμίας – δικαίωμα δημοσίου να επικαλεστεί αδήλωτο πλουτισμό τους όταν αυτό μπορεί να το αποδείξει.  

Προσθετα Τεκμήρια αδυναμίας τους να αποτελεί η επί χρόνια ανασφάλιστη εργασία τους, η ύπαρξη προβλημάτων υγείας και η ύπαρξη προστατευόμενων μελών.

Αποτέλεσμα : Αποτροπή αδίκων και άσκοπων ποινικών διώξεων , κατασχέσεων κλπ Ανατροπή του κλίματος τρόμου που επέβαλλαν επί δικαίων  και αδίκων οι  πολίτικοι μας για εισπρακτικους σκοπους.

5) Γιατί όσες διώξεις και αν ασκηθούν σε καταχραστές του δημοσίου αυτό στην πράξη παραμένει αδιάφορο :

Α) Γιατί συνήθως δεν είναι εφικτό να ανακτηθούν τα κλοπιμαία καθώς οι κλέφτες άνηκαν στις ως άνω προνομιακές τάξεις που είχαν χρήμα,  χρόνο,  διασυνδέσεις και γνώσεις για να κρύψουν τον πλούτο που απέκτησαν, αποτελεσματικά.

Β) Οι αδικημένες τάξεις παραμένουν αδικημένες καθώς ούτε επιστρέφει σε αυτές ούτε καν μέρος των κλεμμένων για να βελτιώσουν τη ζωή τους, ούτε ως επιδόματα, ούτε ως θέσεις εργασίας, ούτε ως φθηνό επίπεδο ζωής, αλλά ούτε και ως απαλλαγή – συμψηφισμός   από τα βάρη που τους  επιβλήθηκαν αδίκως!

6) Διοικητικά πρόστιμα και τέλη – ακόμα μια κατηγορία δημοσίων βαρών – που υπολογίζονται με κλίμακες προ κρίσης, δηλαδή εξοντωτικές σήμερα για το μέσο εξαθλιωμένο πολίτη.

Ακόμη ένα πλοκάμι των μεταμφιεσμένων βαρών που  το δημόσιο επιβάλλει στους αδύναμους οικονομικά κατά παράβαση αρχής αναλογικότητας και συνεισφοράς Στα βάρη ανάλογα με τις δυνάμεις!!!

–         Τι δουλεία έχει να πληρώσει 300 ευρώ τέλη κυκλοφορίας ένας σημερινός εργαζομενος των 400 ευρω,  που αγόρασε πριν 10 χρόνια  ένα ήδη μεταχειρισμένο όχημα 1600 κυβικών. Τα κυβικά μετράμε η το ότι οδηγά ένα σαράβαλο και δεν του περισσεύει να αγοράσει oυτε  πετρέλαιο θέρμανσης;   Θα του στερήσει το δικαίωμα στην μετακίνηση η κυβερνηση; Φυσικά και θα το κάνει και μάλιστα θα του επιβάλλει και νέο υπερπροστιμο αν δεν ασφαλίσει με άλλα 400 ευρώ (!!) το σαράβαλο του, και θα του πάρει την αδεία οδήγησης για να ζήσουν καλά  οι ασφαλιστικές εταιρίες, που σκανε κανονια η μια μετα την άλλη, λογω απουσιας κάθε ελεγχου!

–         Για μια απλή παράβαση του ΚΟΚ κάποιος άνεργος, που δεν έχει να πληρώσει ούτε την ετήσια ασφάλεια του αυτοκίνητου του, μπορεί να τιμωρηθεί μέχρι και με 700 ευρώ!!!

Θλίψη και οργή προκαλούν όλα τα πρόστιμα που θεσπίστηκαν ερημην των δυνατοτήτων των παραβατών.

Είναι απόλυτα αντισυνταγματικές  οι πράξεις που όρισαν oριζοντιως τα ύψη των προστιμων και χρήζουν κατά περίπτωση κουρέματος  και συνολικής τοποθέτησης τους στα ετήσια βάρη του υπόχρεου, ώστε να λαμβάνονται υπόψη συνολικά μαζί με τις λοιπές φορολογικές, εισφοροδοτικες και πάσης φύσεως δημοσιες επιβαρύνσεις του, και σε περίπτωση υπερβάσεως των ευλόγων ορίων υπερχρέωσης, ΝΑ ΔΙΑΓΡΑΦΕΤΑΙ ΤΟ ΥΠΕΡΒΑΛΛΟΝ ΜΕΡΟΣ ΑΥΤΩΝ .

Σκεφτείτε ας πούμε έναν νέο των 500 (Χ 12=6000 ευρώ), να φορολογηθεί, και εκτός από τα 2.000 ευρώ που κατευθείαν θα του αρπάξει το δημόσιο από φόρους Άμεσους και έμμεσους –  δεν μιλώ αν είναι και αυτοαπασχολούμενος ,  φράγκο δε θα του  αφήσουν τα ταμεία  –  άλλα να του κοπανήσουν κι ένα πρόστιμο πχ 1000 ευρώ επειδή (κακώς) οδηγούσε μεθυσμένος.  Οικονομικά ο άνθρωπος αυτός θα οδηγηθεί σε λιμοκτονία!

Κι όμως αυτά εφαρμόζονται σήμερα.

 Και μάλιστα χωρίς κανένα δικαίωμα συνολικής αμφισβήτησης των καθ έτος έστω επιβληθέντων βαρών.

Χωρίς καμιά σοβαρή διοικητική διαδικασία.

Η δε δικαστική είναι αποσπασματική λογω κακίστης δικονομίας και ως εκ τούτου αναποτελεσματική και τρομερά πολυέξοδη και πολύχρονη.

Αρά μιλάμε δικαίως για  κράτος οπερετα.

Εφαρμόζουμε συγχώνευση ποινών στα ποινικά δικαστήρια και δεν εφαρμόζουμε ελαφρυνση χρεών και οφειλών για τα υπέρογκα βάρη στους οικονομικά αδύναμους!

Και δίνουμε οικονομικά προνομία στους πάμπλουτους!  Απαλλαγή από το χαράτσι κατά 60% σε ιδιοκτήτες μεγάλων επιφανειών, απαλλαγή από εισφορές στους εφοπλιστές, απαλλαγή από αποζημίωση όταν τελούνται ζημίες του δημοσίου από τεχνικές εταιρίες, απαλλαγή από χρέη στη ΔΕΗ για μεγάλες επιχειρήσεις που τη φέσωσαν κλπ!

Μα να γιατί χρεοκόπησε αυτή η χώρα, γιατί οι μόνοι που έχουν εισοδήματα και μπορούν άλλα και υποχρεούνται να συνεισφέρουν στα δημόσια έσοδα ΜΟΝΙΜΩΣ ΑΠΑΛΛΑΣΣΟΝΤΑΙ από το πολιτικό σύστημα!

Μην ξεχνάμε άλλωστε και ποιοι αρχικώς μείωσαν και στην πορεία κατάργησαν το αφορολόγητο ο Κος Βενιζέλος που θέσπισε επίσης το χαράτσι της ΔΕΗ και ενίσχυσε την ατιμωρησία των υπουργών κι ο κος Στουρνάρας που συμμετέχει στο τραπεζικό και οικονομικο  σύστημα της χώρας από διαφορές θέσεις τα τελευταία 20 χρόνια.

Αυτοί οι άνθρωποι εκτόξευσαν το κόστος ζωής στον ουρανό, δημιούργησαν μια χώρα ουραγό σε ανάπτυξη και θέσεις εργασίας, και εν τέλει μεθοδικά και με δουλειά βάπτισαν το κρέας ψάρι  και τα βάρη – τέλη, έκτακτες εισφορές κλπ  και υπερχρέωσαν τους πάντες και κυρίως τους ανέργους , υποαπασχολούμενους και νέους της χώρας στο δημόσιο.

Παραπομπή :

Δυο πρόσφατες ειδήσεις μας δειχνουν οτι τοσο στις φορολογικές αρχες οσο και στους δανειστές της χωρας εχει αρχίσει να εδραιώνεται η πεποιθηση της αναγκης αμεσων διαγραφων χρεων, τοσο στον ιδιωτικο τομεα οσο και στο δημοσιο, με έμμεσες παραδοχές για τις μεχρι σημερα συντελεσθείσες αδικίες αλλα και τις δυσκολίες που περνα η ελληνικη κοινωνία.

Φυσικά απο τις δηλωσεις μεχρι την πλήρη και ορθη μεταβαση σε μια επιτυχημένη Σεισάχθεια υπαρχει παρα πολυ δρομος και μη ειλικρινεις διαθεσεις ακομη.

1) Ο κ. Θεοχάρης Επίσης, προαναγγέλλει τη διαγραφή χρεών, που θεωρούνται ανεπίδεκτα είσπραξης και μειώσεις προσαυξήσεων και επιτοκίων, με στόχο να αποφευχθεί η εκποίηση περιουσιακών στοιχείων των φορολογουμένων.

Ο κ. Θεοχάρης κάνει λόγο για ανάγκη αναδιοργάνωσης του φοροελεγκτικού και εισπρακτικού μηχανισμού, αποσύρει τα ταμεία από τις εφορίες και ανακοινώνει το άνοιγμα των τραπεζικών λογαριασμών των προϊσταμένων των εφοριών και των ελεγκτικών κέντρων.

“Το σημερινό πλαίσιο για τη ρύθμιση των οφειλών είναι παρωχημένο. Μπορούμε να παραδειγματιστούμε από τις τράπεζες που προχωρούν σε ρυθμίσεις όταν οι δανειολήπτες αδυνατούν να πληρώσουν το ύψος κάποιας δόσης. Εμείς θα ζητήσουμε από τους φορολογούμενους, να προτείνουν οι ίδιοι τι μπορούν να πληρώσουν. Πρέπει να μας αποδείξουν, με στοιχεία, την οικονομική τους κατάσταση ή προκειμένου για επιχειρήσεις, τους ισολογισμούς τους και τις εκθέσεις των ελεγκτών, ότι μπορούν να πληρώσουν.
Με βάση τα στοιχεία αυτά, θα κρίνεται κάθε περίπτωση ξεχωριστά. Θα παρέχεται αυτή η ρύθμιση όχι με μηχανιστικά κριτήρια, αλλά με κριτήρια ότι μπορεί ο υπόχρεος να πληρώσει”, ξεκαθαρίζει ο κ. Θεοχάρης, προσθέτοντας, ότι σε αυτήν τη ρύθμιση “η Τρόικα δεν θα πει όχι”.

http://ioanninaview.blogspot.gr/2013/02/blog-post_10.html

2) «Με την παρούσα κρίση να έχει τελειώσει και την ανάκαμψη να παραμένει χλιαρή, τώρα είναι η ώρα να δημιουργηθούν οι συνθήκες για σημαντική αναδιάρθρωση του χρέους σε μια σειρά από υπερχρεωμένες χώρες, κάτι που είναι ακόμη πιο (επιτακτικό) επειδή θα χρειαζόταν να περάσουν αρκετά χρόνια μέχρι να γίνουν εμφανή, απτά αποτελέσματα» αναφέρεται στην έκθεση

Παράλληλα, επισημαίνεται στην έκθεση, ότι η αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων διαβρώνει τα κεφαλαιακά αποθέματα των τραπεζών και δημιουργεί αβεβαιότητα για τα πιστωτικά ιδρύματα. Επικαλείται πρόσφατα ευρήματα έρευνας του Ταμείου σύμφωνα με τα οποία μια αύξηση 10% στο ποσοστό των μη εξυπηρετούμενων δανείων μειώνει τις τραπεζικές χορηγήσεις κατά 4%.

Επίσης, υπογραμμίζεται πως σε περιπτώσεις οικονομιών με υπερχρεωμένες επιχειρήσεις, οι επενδύσεις παγώνουν, καθώς οι εταιρείες (όσες δεν πτωχεύουν) επικεντρώνονται στην απομόχλευση και εξυγίανση των ισολογισμών τους και είναι απρόθυμες να αναλάβουν νέα έργα και να δημιουργήσουν έτσι θέσεις εργασίας.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22770&subid=2&pubid=63786859

* Μερικές κρίσιμες σκέψεις & προτάσεις ως προς την συμπλήρωση και απλούστευση των δικονομικών μέσων του πολίτη να αμφισβητήσει τις οφειλές του στο δημόσιο, εδώ :  

(«H Αρνητική Αναγνωριστική Αγωγή ως το μόνο ΠΛΗΡΕΣ δικονομικό όπλο απέναντι στις αντισυνταγματικές θεσπίσεις φόρων, τελων και εν γενει βαρων απο το “ελληνικο κρατος”.»)

https://lawyalty.wordpress.com/2013/01/28/%CE%B7-%CE%B1%CF%81%CE%BD%CE%B7%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%BD%CF%89%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B1%CE%B3%CF%89%CE%B3%CE%AE-%CF%89%CF%82-%CF%84%CE%BF-%CE%BC/

Advertisements