Περί επιτάχυνσης της δικαιοσύνης. Διεύρυνση της δυνατότητας παράστασης με δήλωση και στα αστικά πρωτοβάθμια δικαστήρια και προσλήψεις δικαστών, ιδία διοικητικών για στελέχωση διοικητικών ειρηνοδικείων.


Περί επιτάχυνσης της δικαιοσύνης. Διεύρυνση της δυνατότητας παράστασης με δήλωση και στα αστικά πρωτοβάθμια δικαστήρια και προσλήψεις δικαστών, ιδία διοικητικών για στελέχωση διοικητικών ειρηνοδικείων.

Του Κωνσταντίνου Παπακασόλα, δικηγόρου Αθήνας

(σ.σ. με ανελπιστη ικανοποιηση ειδα προθεση υλοποιησης της προτασης μου για προαιρετικοτητα της προσφορικης διαδικασιας στην τελευταια αναθεωρηση του (2014) ΚΠΟΛΔ : Ο νέος Κώδικας προβλέπει αλλαγές στον τρόπο εκδίκασης όλων των αστικών διαφορών, προβλέποντας για πρώτη φορά τη γραπτή αποκλειστικά διαδικασία στις δίκες. Στο εξής, μόλις κατατίθεται μία αγωγή οι διάδικοι σε σύντομο χρόνο θα ορίζουν τον τρόπο εκδίκασης της υπόθεσής τους. Αν δηλαδή θα γίνει γραπτά, χωρίς δίκη στο ακροατήριο, με την προσκόμιση όλων των εγγράφων στον δικαστή και των μαρτυρικών καταθέσεων, οι οποίες θα γίνονται ενόρκως ενώπιον συμβολαιογράφου. Μόλις ο φάκελος της υπόθεσης ολοκληρωθεί, ο δικαστής, χωρίς δίκη, και χωρίς αναβολές, θα εκδίδει απόφασηhttp://legalnews24.blogspot.gr/2014/03/blogpost_9.html)

                                 ******

Από το 2000 περίπου που ακούμε από τις ποικίλες κυβερνήσεις και αρμοδίους για επιτάχυνση της δικαιοσύνης, αυτή όλο και επιβραδύνεται.

Όσο ψηφίζουν νέους νόμους – χωρίς τίποτα το άξιο λογού εντος – τόσο αυξάνονται τα διαστήματα εκδίκασης σε αστρονομικά χρονικά όρια.

Για να μην τα πολυλογούμε 2 προτάσεις εντελώς απλές θα αποσυμφοριζαν αρκετά τα πράγματα.

1) Διεύρυνση της δυνατότητας παράστασης στο ακροατήριο ΜΕ ΔΗΛΩΣΗ (που ισχύει ήδη στα διοικητικά δικαστήρια και στα εφετεία παντός τύπου) ΚΑΙ στα πρωτοβάθμια πολιτικά δικαστήρια, δηλαδή ειρηνοδικεία , μονομελή και πολυμελή πρωτοδικεία.

Υπάρχει ένας όγκος υποθέσεων και διαδικασιών που αγγίζει το 30% της σημερινής συνολικής δραστηριότητας των πολιτικών δικαστηρίων που θα μπορούσε να ΑΠΟΦΟΡΤΙΣΤΕΙ ΠΛΗΡΩΣ.

Δεν χρειάζεται καμιά σοφία να αντιλήφθη κανείς ότι σε ένα ποσοστό υποθέσεων ορισμένης φύσης (από συναινετικά διαζύγια μέχρι τιμολόγια και διαταγές πληρωμής) ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ, ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΟΝΤΑΙ  ΜΕ ΕΓΓΡΑΦΑ.

Περιττεύει επομένως, πολύ συχνά,  η φυσική παρουσία μαρτύρων, διαδίκων και δικηγορών.

Η αρχή της προφορικοτητας επομένως αποκτά υπέρμετρα δεσμευτικό και ανασταλτικό χαρακτήρα, καθώς ειπωνονται πράγματα που είτε έχουν ήδη ειπωθεί είτε έχουν μειωμένη αξιολογική ισχύ συγκρινόμενα με τα έγγραφα αποδεικτικά στοιχεία.

Σε κάθε περίπτωση δεν τίθεται ζήτημα υποχρεωτικής παράστασης με δήλωση αλλά διαζευκτικής επαφιόμενης στην κρίση του παρασταντος δικηγόρου ο όποιος θα σταθμίσει και θα αναλαμβάνει και το όποιο ρίσκο της φυσικής η όχι παράστασης του.

Μια τέτοια δυνατότητα θα απεμπλεκε τα ακροατήρια από την συσσώρευση εκατοντάδων διαδίκων, μαρτύρων και δικηγορών καθημερινά, θα μείωνε δραστικά το χρόνο προεκφωνησης, συζήτησης και λοιπά και εν τελεί το χρόνο (περιττής και άσκοπης) εργασίας και των ιδίων των δικαστών.

Στην ιδία κατεύθυνση καλό θα ήταν να θεσπιστεί δυνατότητα  αιτημάτων αναβολής η ματαίωσης της δίκης ΠΡΙΝ ΤΗ ΔΙΚΑΣΙΜΟ, ώστε με απλή αίτηση του έχοντος συμφέρον στη γραμματεία του δικαστηρίου, ΜΗΝΕΣ ΠΡΙΝ ΤΗ ΔΙΚΗ, είτε αμφότερων των διαδίκων, ο δικαστής ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΑΠΟ ΠΡΙΝ την πρόθεση αναβολής η ματαίωσης (παραίτησης η συμβιβασμού), ώστε απλώς είτε να αναγγέλλει την αναβολή (πχ σε πρωτοεισακτες, οπού οι δικηγόροι θα έχουν ήδη ενημερωθεί φυσικά καιρό πριν) , είτε να προσπερνά εντελώς όσες εγκαίρως ματαιώθηκαν η επήλθε συμβιβασμός.

2) Ο αριθμός των δικαστών, ως συλλειτουργών της δικαιοσύνης είναι  κλειστός. Που σημαίνει ότι οι θέσεις είναι ορισμένες και ανοίγει μια για κάθε συνταξιοδότηση. Όμως ουδέν αναχρονιστικοτερον τούτου. Δε μπορεί τόσα χρόνια με τόσα προβλήματα να μην έχει διαγνωστεί ότι το πράγμα χρήζει διεύρυνσης του αριθμού των δικαστών.

Δεν μπορεί η Αττική που συγκεντρώνει το μισό πληθυσμό της χώρας να εξακολουθεί να έχει τον αριθμό δικαστών που προεβλεπετο γι αυτήν το…1940!

Επομένως πρέπει να σπάσει και αυτό το ταμπού και να διευρυνθεί ο αριθμός των εν ενεργεία δικαστών τουλάχιστον κατά 500 άτομα.

Μια τέτοια αλλαγή θα συντελούσε ακαριαία υπέρ της επιτάχυνσης της εκδίκασης των υποθέσεων.

Κι όσο κι αν η χωρά περνά δύσκολες οικονομικά μέρες, αφενός μεν η δικαιοσύνη έχει απολυτή ανάγκη από μια τέτοια βοήθεια, δοθέντος ότι η χωρά μας έχει καταδικαστεί επαννηλλημενα και με χρηματικά πρόστιμα από την Ε.Ε. λογω των καθυστερήσεων στην απονομή της δικαιοσύνης της  , αφετέρου τόσους ανέργους δικηγόρους που έχουμε δεν θα υπήρχε καλύτερος τρόπος απορρόφησης τους.

Προς την κατεύθυνση αυτή θα έπρεπε , κρίνω, οι μισοί εκ των νεοπροσληφθεντων δικαστών να κατευθύνονταν στα ειρηνοδικεία, στα οποία πρέπει να συστεγαστεί και διοικητικός κλάδος, λογω του φόρτου εργασίας των διοικητικών πρωτοδικείων και των νεόκοπων βαρών του δημόσιου που έχουν επιπέσει ως λαίλαπα στον ελληνικό λαό.

Υπό το πρίσμα αυτό θα επιτυγχανετο δικαιότερη και ευχερέστερη υπεράσπιση των πολιτών στις διαφορές τους με το δημόσιο και τις υπηρεσίες του, που σε μεγάλο βαθμό στερούνται είτε επειδή απουσιάζει διοικητικό πρωτοδικείο από τον τόπο τους είτε επειδή δίνει δικάσιμους υστέρα από 5 χρόνια.

Σ αυτή την περίπτωση θα έπρεπε να προσληφτούν ειρηνοδίκες με ειδίκευση στο διοικητικό και δημόσιο δίκαιο, και τα ήδη υπάρχοντα διοικητικά πρωτοδικεία να αναλαμβάνουν τις κατ έφεση υποθέσεις των διοικητικών ειρηνοδικείων κατά την υπάρχουσα ιεραρχία των αστικών δικαστηρίων.

Η ανεπάρκεια των πολιτικών ηγεσιών απέναντι στο πρόβλημα είναι επιεικώς ύποπτη, η δε θέσπιση μέτρων όπως η καταβολή εξοντωτικών παραβολών και αποτρεπτικών, για το ίδιο το δικαίωμα στην πρόσβαση στη δικαιοσύνη, δικαστικών ενσήμων και ΦΠΑ, που ήδη έχουν κηρυχτεί πολλαπλώς αντισυνταγματικά, καταδεικνύει  ελιτιστική προσέγγιση απέναντι σε ένα τόσο θεμελιώδες αγαθό για τον κάθε πολίτη και αδιαφορία για όλους τους εμπλεκομένους στη διαδικασία. Πολίτες, δικηγόρους και δικαστές.

* Ο Κωνσταντίνος Παπακασόλας είναι δικηγόρος Αθηνών

*   Eδω η ειδική τεκμηρίωση της ανάγκης ίδρυσης φορολογικών ειρηνοδικείων εξ αιτίας της πανσπερμίας ποικιλώνυμων φόρων, τελών, εισφορών, προστίμων κλπ ΒΑΡΩΝ του ελληνικού δημοσίου, που ξεχωριστά μεν είναι ηδη επαχθη, συνολικά όμως σε ετησία βάση αποτελούν μεταμφιεσμενες «δίνες»  για το εισόδημα του μικρομεσαίου, άνεργου η υποαπασχολουμενου Ελληνα.

«Ίδρυση «φορολογικών ειρηνοδικείων» για την ανάσχεση της υπερχρέωσης στο δημόσιο.

Η διασταλτική αποσαφήνιση της έννοιας των Βαρών & o σκόπιμος και μεταμφιεσμένος κατακερματισμός τους, με διάφορες ονομασίες κλπ, ώστε να μην αντιλαμβάνεται ο πολίτης την εξοντωτική συνολική επιβάρυνση του. 

Η σκοπούμενη υπερχρέωση αδύναμων κατηγοριών πολιτών στο δημόσιο»

https://lawyalty.wordpress.com/2013/03/10/%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%B3%CE%BA%CE%B7-%CE%AF%CE%B4%CF%81%CF%85%CF%83%CE%B7%CF%82-%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD-%CE%B5%CE%B9%CF%81%CE%B7%CE%BD%CE%BF/

Advertisements