Νούμερα για τη ζωή των πολλών Ελλήνων


«Ενώ το 2009 εισπράχθηκαν €52 δις φόροι από ΑΕΠ €235 δις, το 2013 θα εισπραχθούν €49,5 δις από ΑΕΠ €162 δις.»

Αυτό σημαίνει πρακτικά πως το 2009 οι φόροι ήταν περίπου το 22% του ΑΕΠ ενώ το 2013 είναι πάνω από το 30%.

Χώρια βέβαια οι υποχρεωτικές ασφαλιστικές εισφορές που «ως αναδιανεμόμενες και όχι κεφαλαιοποιούμενες, αποτελούν στην ουσία «φόρο εργασίας»» (στις σκανδιναβικές χώρες πχ περιλαμβάνονται) αλλά δεν τις λέμε φόρο για να μην καρφωνόμαστε και βγει κανείς και μιλήσει για «υπερφορολόγηση».

Ή μήπως είναι «υπερφορολόγηση» και χωρίς τα αγαπημένα μας Greek Statistics;

Πάμε παρακάτω;

«Ο μέσος ετήσιος μισθός στο δημόσιο το 2009 ήταν €24,5 δις δια 768.000 υπαλλήλους δηλαδή ~€31.250, το 2013 είναι €18,6 δις δια 620.000 υπαλλήλους που πληρώνονται από το ΓΛΚ, δηλαδή €30.000 ετησίως.»

Αυτό σημαίνει πρακτικά πως ενώ ο αριθμός των ΔΥ μειώθηκε κατά 20%, ο μέσος μισθός Δ.Υ. έχει μειωθεί στα 4 αυτά χρόνια μόλις κατά 4% (!!!).

Άρα ή αυξήθηκαν οι μισθοί των πολλών ή έγιναν κατά πολύ περισσότερα τα «ρετιρέ». Δε θα προχωρήσω όμως σε υποθέσεις, έξυπνα παιδιά είστε, απλώς θα προσθέσω πως οι φορολογούμενοι εξακολουθούμε να πληρώνουμε και αυτούς που «έφυγαν» μιας και η μείωση του αριθμού των υπαλλήλων του δημοσίου είναι από συνταξιοδοτήσεις και μόνο.

Την ίδια ώρα, στην αγορά περιφέρονται (ασκόπως) περίπου 1,500,000 άνεργοι του ιδιωτικού τομέα (ΟΛΟΙ!), ενώ ο μέσος μισθός των υπολοίπων εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα έχει πέσει κατά 30% και περισσότερο, πολλών δε ελεύθερων επαγγελματιών έχει πλέον πρακτικά μηδενιστεί. Παιδιά ενός κατώτερου θεού; Ας μην σχολιάσω, είπαμε, έξυπνα παιδιά είστε μπορείτε να το κάνετε και μόνοι σας.

Άσε που το δημόσιο έχει αδήριτες ανάγκες: 40,000 εποχικούς ετοιμάζονται να προσλάβουν στους δήμους το φθινόπωρο ενώ «μία προς μία» πρόσληψη για κάθε απόλυση ΔΥ υπόσχονται οι κρατιστές κυβερνώντες για να υπερθεματίσουν οι κρατιστές της αντιπολίτευσης πως επιπλέον θα επαναπροσλάβουν και όποιους κρίνουν πως απολύθηκαν «παράνομα» και όσους ακόμα έχει ανάγκη το υπέροχο σοβιέτ μας, η περιούσιος φυλή μας, το πλουσιότερο κράτος του κόσμου, ακόμα και χωρίς τα 600 εκατομμύρια των (τόσο οικτρά λοιδωρηθέντων) ομογενών του καπετάν Σάρρος…

Κάτι τελευταίο: τα νούμερα δεν έχουν σημασία, σημασία έχει μόνο ο περιούσιος λαός, οι άνθρωποι μας που θέλουν να δουλέψουν στο δημόσιο (που είναι όοοολο τόσο μα τόσο χρήσιμο που δεν συζητάμε καν πως πρέπει να μειωθεί έστω και κατ’ελάχιστον…) και που είναι πάντα, οι άνθρωποι μας, πάνω από τα νούμερα! Τα νούμερα αυτά είναι απλά για να ξέρουν τι πρέπει να πληρώσουν αυτοί οι του ιδιωτικού τομέα που δουλειά τους είναι να πληρώνουν όσα πρέπει κι όσα χρειάζεται επιπλέον κάθε φορά….

Κάτι που επίσης δεν χρειάζεται να σχολιάσω, αυτό έλειπε δηλαδή, να μειώσουμε τους φόρους και να πρέπει να μειωθεί το κράτος, το δημόσιο μας, και να βρεθούν τόσοι και τόσοι άνθρωποι, εκλεκτοί σύντροφοι οι περισσότεροι, κάτω από τα νούμερα. Αυτό μας έλειπε! Εξάλλου, οσονούπω, έρχεται και η ανάπτυξη…

υ.γ. τα νούμερα μοιράστηκε μαζί μας προ ημερών σε ανάρτηση του στο facebook ο φίλος Άγης Βερούτης.

πηγη : http://networkedblogs.com/O7DZQ

Advertisements