Φορολογικές κλίμακες απο το 1970 εως σήμερα : Mείωση τα ανώτατου φορολογικού συντελεστή από το 63% στο 40% που ελαφρύνει τα μεγάλα εισοδήματα.


Το παρακάτω κείμενο που περιέχει διαχρονικά στοιχεία της  φορολογικής κλίμακας από το 1973 έως και το 2005, αποτελεί μέρος του υλικού της ημερίδας για το φορολογικό που διοργάνωσε το ΔΣ της ΠΟΛ επι προεδρίας του Δημήτρη Βαρελά. Το δημοσιεύουμε γιατί θεωρούμε οτι είναι επίκαιρο.

Παρατηρήσεις – Επισημάνσεις στις κλίμακες φόρου απο το 1973 εως σημερα   : 

Συμπέρασμα: «Καθόλου» προοδευτική κλίμακα.

Η μείωση τα ανώτατου φορολογικού συντελεστή από το επίπεδο του 60 – 63% στο 40% και μετά την κυβερνητική εξαγγελία να μειωθεί στο 30 – 35%, είναι φανερό ότι  ελαφρύνει ουσιαστικά τα υψηλά, τα μεγάλα και πολύ μεγάλα εισοδήματα.

Αντίθετα η συμπίεση όλων των κλιμακίων, μόνο σε τρία (15, 30 και 40), μετατρέπει τη φορολογία εισοδήματος  από προοδευτική σε αναλογική, και μάλιστα υψηλή για τα μεσαία εισοδήματα (30 – 40%).

Του Ανδρέα ΠλουμΠίδη*

1. Το άρθρο 4 & 5 του Συντάγματος ορίζει:

«Οι Έλληνες πολίτες συνεισφέρουν χωρίς διακρίσεις στα δημόσια βάρη, ανάλογα με τις δυνάμεις  τους»

2. Η επιστήμη διδάσκει ότι, η φορολογία εισοδήματος πρέπει, μεταξύ των άλλων, να  είναι και:

– Κοινωνικά δίκαιη.

– Πραγματικά προοδευτική.

– Αναδιανεμητική  του εισοδήματος.

– Απλή, κατανοητή και σταθερή.

3. Το συνδικαλιστικό κίνημα, αταλάντευτα διεκδικεί μία ριζική και πραγμα­τική φορολογική μεταρρύθμιση, σε όφελος των εργαζομέ­νων και των άλλων πλατιών ασθε­νέστερων, λαϊκών στρωμάτων.

Έχει όμως η ασκούμενη, χρόνια τώρα από όλες τις κυβερνήσεις, στη χώρα  μας, δημοσιονομική και φορολο­γική πολιτική τα παρα­πάνω γνωρίσματα, χαρακτηριστικά και κατευθύνσεις; θα αποδεί­ξουμε με τα επίσημα στοιχεία ότι διαχρονικά κινείται σε ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση. Δηλαδή «κάνει τους πλούσιους πλουσιότε­ρους και τους πτωχούς πτωχότερους».

ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΦΥΣΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ

Για πρώτη φορά μεταπολεμικά, η φορολογία εισοδήμα­τος φυσικών προσώπων νομοθετήθηκε, με το ΝΔ 3323/55. Τα εισοδή­ματα διακρίθηκαν, ανάλογα με την προέλευσή τους, στις επτά  (7) μέχρι και σήμερα γνωστές πηγές τους.

Καθορίστηκε ως αντικείμενο του φόρου, το καθαρό από κάθε πηγή εισόδημα, ως υποκείμενο το φυσικό πρόσωπο και οι προσωπι­κές εταιρείες. Ορίστηκε χρόνος επιβολής του φόρου, το οικονομικό έτος. Καθιερώθηκαν οι απαλλα­γές, οι εκπτώσεις, οι μειώσεις, καθώς  και ο υπολογισμός του φόρου, (φορολογική κλίμακα).

Στο αρχικό ΝΔ 3323/1955, επήλθαν τόσες τροποποιή­σεις και μεταβολές, ώστε σήμερα, 50 χρόνια μετά, ίσως να έχει διατηρηθεί, μόνο ο «σκελετός» του.

Τα σημαντικότερα στοιχεία, που επιδρούν θετικά ή αρνητικά, στην τελική φορολογική επιβάρυνση, ή ελά­φρυνση, εκτός από την κλίμακα του φόρου, είναι οι εκ­πτώσεις, οι μειώσεις από το εισό­δημα, ή από τον φόρο κατά περίπτωση, τα αφορολόγητα ποσά, τα προστατευό­μενα μέλη κλπ.

Διαχρονικά υπήρξαν διάφορες και ποικίλες, ατομικές ή και οικογενειακές δαπάνες, που  μείωναν είτε τον φόρο, είτε το φορο­λογητέο εισόδημα. Αρκετές  καταργήθηκαν, ενώ σε άλλες, περιορί­σθηκε το ποσό για έκπτωση.

Τελευταία σε μια σειρά δαπάνες, περιορίστηκε ο υπο­λογισμός της έκπτω­σης, με τελικό αποτέλεσμα, εκτός από τη  σίγουρη  φορολογική επιβάρυνση, να επικρατεί σύγ­χυση και αβεβαιότητα, τόσο για την ισχύ τους, όσο και για τη διάρκειά της.

Εξέλιξη της κλίμακας του φόρου

1975 – 2005 (30 χρόνια)

Χρήση

Αριθμός

κλιμακίων

Αφορολόγητο

ποσό

Συντελεστής

κατώτατος

Συντελεστής

ανώτατος

1975-1979

19

ΟΧΙ

3

60

1980-1983

15

ΝΑΙ

11

60

1984

16

ΝΑΙ

12

63

1985-1986

18

ΝΑΙ

10

63

1987

18

ΝΑΙ

6

63

1988-1990

9

ΑΛΛΟ

18

50

1991

4

ΑΛΛΟ

18

50

1992-1993

4

ΝΑΙ

5

40

1994-2001

5

ΝΑΙ

5

45

2002-2004

3

ΝΑΙ

15

40

Παρατηρήσεις – Επισημάνσεις στις κλίμακες φόρου

Α. Στην πενταετία  1975-1979 (Σταθερή κλίμακα).

Κατώτατος συντελεστής   3%

Ανώτατος  συντελεστής   60%

Κλιμάκια εισοδήματος      19

Τα πρώτα   5 πολύ χαμηλά, ανά 2 μονάδες.

Τα επόμενα 5 χαμηλά, ανά 3 μονάδες.

Τα επόμενα 8 μεσαία – μεγάλα , ανά 4 μονάδες.

Το καταληκτικό υψηλό, 2 μονάδες.

Συμπέρασμα:

Σχετικά προοδευτική κλίμακα.

Β. Στην  επταετία 1980 -1987 (4 κλίμακες).

Κατώτατος συντελεστής     6-10%

Ανώτατος συντελεστής     60-63%.

Κλιμάκια εισοδήματος.       15- 18.

Συμπέρασμα:

«Ανεκτή»  προοδευτική κλίμακα.

Γ. Στην τετραετία 1988 – 1991 (2 κλίμακες).

Κατώτατος συντελεστής 18%.

Ανώτατος συντελεστής   50%.

Κλιμάκια εισοδήματος.  9. (1988-1990),  4 το 1991,

Συμπέρασμα:

«Μισή» προοδευτική κλίμακα.

Δ. Στην δεκαετία 1992-2001 (2 κλίμακες).

Κατώτατος συντελεστής      5%.

Ανώτατος συντελεστής       40-45%.

Κλιμάκια εισοδήματος.       4-5.

Συμπέρασμα:

«Σχεδόν» προοδευτική κλίμακα.

Ε. Στην διετία 2002-2004 (1 κλίμακα).

Κατώτατος συντελεστής  15%

Ανώτατος συντελεστής   40%.

Κλιμάκια εισοδήματος     3. (15, 30, 40%).

Συμπέρασμα:

«Καθόλου» προοδευτική κλίμακα.

Η μείωση τα ανώτατου φορολογικού συντελεστή από το επίπεδο του 60 – 63% στο 40% και μετά την κυβερνητική εξαγγελία να μειωθεί στο 30 – 35%, είναι φανερό ότι  ελαφρύνει ουσιαστικά τα υψηλά, τα μεγάλα και πολύ μεγάλα εισοδήματα.

Αντίθετα η συμπίεση όλων των κλιμακίων, μόνο σε τρία (15, 30 και 40), μετατρέπει τη φορολογία εισοδήματος  από προοδευτική σε αναλογική, και μάλιστα υψηλή για τα μεσαία εισοδήματα (30 – 40%).

Ενδεικτική είναι η «κατανομή» φορολογικού βάρους κατά ομάδες επαγ­γελμάτων του παρακάτω πίνακα (1961-2003).

Ομάδα

επαγγέλματος

1961

2003

Εισοδηματίες

14,1

6,49

Έμποροι – βιομήχανοι

48,9

22,72

Γεωργοί

0,2

2,77

Ελεύθεροι επαγγελματίες

8,5

17,22

ΜΙΣΘΩΤΟΙ

24,9

36.99

ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ

3,4

13.31

Σύνολο

100,00

100,00

Πηγή: Στατιστικό δελτίο φορολογικών δεδομένων της Γ.Γ.Π.Σ..

Οι μισθωτοί και συνταξιούχοι, από 28% συμμετοχή στο συνολικό φορολο­γικό βάρος  το  1961, συμμετείχαν με  50% το 2003, δηλαδή, αύξηση της συμμετοχής τους, κατά 22 μονάδες.

Οι έμποροι- βιομήχανοι από 49%, συμμετοχή το 1961, περιορί­σθηκαν στο 23%, το 2003. Δηλαδή, μείωση της συμμετοχής τους, κατά 26 μονάδες.

Συνέπεια  όλων των παραπάνω και άλλων μεταβολών είναι, η βαθμιαία μετατροπή του φόρου εισοδήματος που από γενικό προοδευτικό φόρο, στον οποίο πρέπει να υπόκεινται όλοι οι φορο­λογούμενοι, για το σύνολο των εισοδημάτων τους, σε ένα επιλε­κτικό φόρο, ο οποίος επιβάλλεται κύρια  στο εισόδημα μισθωτών και συντα­ξιούχων.

Το αποτέλεσμα είναι, να μετατρέπεται το φορολογικό σύστημα αντίστροφα προοδευτικό, αφού τελικά επιβαρύ­νονται περισσότερο οι χαμηλότερες εισοδηματικές τάξεις, από τις υψηλότερες, τόσο σε άμεσους όσο κυρίως σε έμμεσους φόρους.

Είναι πασίγνωστο ότι η έμμεση φορολογία, βαρύνει κατά πολύ μεγάλο ποσοστό, το από χρόνια καθηλωμένο, σε χαμηλά επίπεδα εισόδημα, της συντριπτικής πλειοψη­φίας των μισθωτών, των συνταξιούχων, των νέων, των ανέργων και όλων  των πλατιών λαϊκών στρωμάτων.

Σε αυτό συντελεί και το γεγονός ότι, ή συνολική φορο­λογική επιβάρυνση (όλοι οι φόροι άμεσοι και έμμεσοι), από 21% του Α.Ε.Π., που ήταν το 1970, ανήλθε στο 38%, το 1999, σχεδόν διπλασιάστηκε.

ΤΕΚΜΗΡΙΑ

Με συγκεκριμένες διατάξεις του Ν 820/1978, για πρώτη φορά, εντάχθηκαν στο φορολογικό σύστημα της χώρας τα «τεκμήρια». Διακρίνονται σε δύο κατηγορίες. Τα «τεκμή­ρια» ή δαπάνες διαβίω­σης και τα «τεκμήρια» ή δαπάνες απόκτησης, περιουσιακών στοι­χείων.

Θεωρητική και δικαιολογητική βάση έχουν, ότι  οι δαπάνες  κατοχής και συντήρησης συγκεκριμένων αγα­θών, (Ε.Ι.Χ., σκαφών, κατοικιών, κλπ.), προϋποθέτουν, αντίστοιχο ετήσιο εισόδημα., όπως αυτό προσδιορίζεται από σχετικούς πίνακες. Ομοίως, όταν μέσα στο οικονο­μικό έτος, καταβάλλονται χρηματικά ποσά, για την από­κτηση ορισμένων πάγιων, ή και καταναλωτικών αγαθών, τα ποσά αυτά θα πρέπει να «καλύπτονται» από τα δηλωμένα εισοδή­ματα.

Από το 1978 μέχρι σήμερα, υπήρξε ποικιλία «τεκμη­ρίων». Άλλα δικαιολο­γημένα και ορθά και άλλα αδικαιο­λόγητα και πρόχειρα. Είναι αμφίβολο αν τελικά εκπλή­ρωσαν ή εκπληρώνουν τον σκοπό τους, δηλαδή να  συμ­βάλλουν στη «σύλληψη» της φοροδιαφυγής.

Από το αποτέλεσμα πάντως, της σταδιακής και συνε­χούς διό­γκωσης της φοροδιαφυγής προκύπτει ότι μάλλον δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα. Αναπτύ­χθηκαν διάφοροι τρόποι και μηχανισμοί, εξουδετέρωσης και αποφυγής των «τεκμηρίων».

Συνήθως εφαρμόζονται στους φορολογούμενους εκεί-νους, που είτε έχουν «άγνοια» των λεπτομερειών, είτε είναι «αδιάφοροι» για τις φορολογικές τους υποχρεώσεις.

Τα «τεκμήρια» θα γίνουν αποτελεσματικά, μόνον αν γενικευθεί η εφαρ­μογή τους, σε όλες τις περιπτώσεις πολυτελούς διαβίωσης, κοινωνικών σπαταλών, απόκτησης ακριβών αγαθών, σημαντικής ακίνητης περιουσίας κλπ.

ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΝΟΜΙΚΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ

Η φορολογία των νομικών προσώπων, καθιερώθηκε για πρώτη φορά, με το ΝΔ 3843/55. Εδώ επήλθαν πολυάριθμες τροπο­ποιήσεις και μεταβο­λές, με αποτέλε­σμα η ισχύουσα νομοθεσία, καμία σχέση δεν έχει με το αρχικό Ν.Δ.

Υποκείμενο του φόρου ήταν και είναι, οι ανώνυμες εταιρίες, οι συνεταιρι­σμοί, οι αλλοδαπές εταιρείες, τα  νομικά πρόσωπα ΜΗ κερδοσκοπικού χαρακτήρα, οι δημοτικές, κοινοτικές επιχειρήσεις, πρόσφατα και οι Ε.Π.Ε. Αντικείμενο του φόρου είναι, κατά κανόνα, τα καθαρά κέρδη των νομικών προσώπων.

Απαλλάσσονται από τη φορολογία  μεταξύ άλλων, οι δήμοι, οι κοινότητες, οι σύνδεσμοί τους, ορισμένες δημοτι­κές και κοινοτικές επιχειρήσεις, τα εισοδήματα από ενοίκια που εισπράττουν οι μονές του Αγίου Όρους, τα Πατρι­αρχεία Κωνσταντινουπόλεως, Ιεροσολύ­μων και Αλεξαν­δρείας. Ομοίως απαλλάσσονται. τα κέρδη των ημεδαπών Α.Ε. από την εκμετάλλευση πλοίων  με Ελληνική ση­μαία, τα οποία υπόκεινται στον ειδικό φόρο πλοίων.

Τα κέρδη των Α.Ε. και Ε.Π.Ε. σήμερα, φορολογούνται με σταθερό αναλογικό συντελεστή 35%, με προοπτική να μειωθεί στο 25%, σύμφωνα με τις κυβερνητικές υποσχέ­σεις. Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1990, οι φορολογι­κοί συντελεστές των κερδών της Α.Ε., είτε με την μορφή μερισμά­των, είτε με τη μορφή κερδών, κυμαινόταν από 55% μέχρι 40%.

Υφίσταται πληθώρα αφορολογήτων κερδών, αποθεμα­τικών, κρατήσεων εκπτώσεων κλπ., με την υπόσχεση πραγματοποίησης επενδύσεων, δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης και άλλα ηχηρά παρόμοια.

Ανέκαθεν παρέχονται σημαντικές φορολογικές διευ­κολύνσεις και απαλλα­γές σε όλα σχεδόν τα φορολογικά αντικείμενα, σε περιπτώσεις συγχωνεύσεων, μετατροπών, μετασχηματισμών κλπ.  των επιχειρήσεων.

Από την εισηγητική έκθεση του προϋπολογισμού 2002, προκύ­πτει ότι  η συμμετοχή του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων, στο σύνολο των άμεσων φόρων, των εσόδων τακτικού προϋπολογι­σμού είναι 13%, ενώ η συμμετοχή του φόρου  εισοδήματος φυσικών προσώπων είναι 18,3%.

Από το στατιστικό δελτίο φορολογικών δεδομένων οικον. έτους 2003, της Γ.Γ.Π.Σ., προκύπτουν τα εξής αποκαλυπτικά για την συνεισφορά των νομικών και των φυσικών προσώπων, στα φορολο­γικά βάρη:

Α) Στο σύνολο της χώρας, των δηλώσεων εισοδήματος των Α.Ε. (39.329), ποσοστό 63% (24.956 δηλώσεις), δήλωσε συνολικά φορολο­γητέα κέρδη 11.035.626 ευρώ. Δηλαδή 11.035.626 ευρώ κέρδη / 24.956 δηλώσεις =  442 ευρώ, μέσο ετήσιο κέρδος η κάθε μία από τις παρα­πάνω Α.Ε.

Β) Στο σύνολο της χώρας, των δηλώσεων των Ε.Π.Ε. (20.074), ποσο­στό 60% (12.147 δηλώσεις), δήλωσε συνολικά φορολογητέα κέρδη 9.826.418 ευρώ. Δηλαδή 9.826.418 ευρώ κέρδη / 12.147 δηλώσεις =  809 ευρώ, μέσο ετήσιο κέρδος η κάθε μία  από τις παραπάνω Ε.Π.Ε.

Επιχειρώντας μία σημερινή εκτίμηση στη διαδρομή των οικονομι­κών μεγεθών των ανωτέρω Νομικών Προσώπων και εταιρειών από το οικονομικό έτος 2000 μέχρι και το οικονομικό έτος 2004, όπως προκύπτει από τους επόμε­νους Πίνακες Ι & ΙΙ και λαμβάνοντας υπόψη:

  1. Τη μεταβολή στο ποσοστό του συντελεστή φορολο­γίας των ημεδαπών Α.Ε., με μετοχές μη εισηγμένες στο Χρηματιστήριο, τις τραπεζικές εταιρίες και τις αλλοδαπές εταιρίες.
  2. Το ότι το μέγεθος της συμμετοχής των Α.Ε. σε φορο­λογικά κέρδη και φόρο στο σύνολο των Ν.Π. και εταιρειών, είναι το ουσιαστικότερο

Έχουμε να παρατηρήσουμε τα παρακάτω:

Ενώ το οικονομικό έτος 2000 η ποσοστιαία διάρθρωση στο σύ­νολο των μεγεθών ήταν:

ΠΙΝΑΚΑΣ  Ι

ΝΟΜ. ΜΟΡΦΗ     ΑΡ. ΕΠΙΧ/ΣΕΩΝ   ΦΟΡ. ΚΕΡΔΗ          ΚΥΡΙΟΣ &               ΜΕΣΟΣ ΟΡΟΣ

ΣΥΜΠΛ. ΦΟΡΟΣ     ΦΟΡΟΛ. ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗ

Α.Ε                     20,43            84,21            86,72                38,43

Ε.Π.Ε.                13,57             4,01              3,78                 35,20

Ο.Ε., Ε.Ε. κλπ  66,00           11,78              9,50                  30,11

ΣΥΝΟΛΟ     100,00          100,00          100,00                  37,32

Φτάσαμε στο οικονομικό έτος 2004 να είναι:

ΠΙΝΑΚΑΣ  ΙΙ

ΝΟΜ. ΜΟΡΦΗ     ΑΡ. ΕΠΙΧ/ΣΕΩΝ   ΦΟΡ. ΚΕΡΔΗ          ΚΥΡΙΟΣ &                   ΜΕΣΟΣ ΟΡΟΣ

ΣΥΜΠΛ. ΦΟΡΟΣ     ΦΟΡΟΛ. ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗ

Α.Ε                      21,07            79,16            81,83                   34,43

Ε.Π.Ε.                11,40              5,44               5,75                   35,14

Ο.Ε., Ε.Ε. κλπ  67,53             15,40             12,32                   26,61

ΣΥΝΟΛΟ      100,00           100,00           100,00                   33,27

Η παρέμβαση αυτή, δηλαδή η μείωση του μέσου όρου φορολο­γίας των Α.Ε. κατά 10,41% (από 38,43% σε 34,43%), σε συνδυασμό και με την χρησιμότητα για τις Α.Ε. Νομο­θετικών διατάξεων μείωσης των φορολογητέων κερδών (αφορολόγητα, αποθεματικά, αποσβέσεις, κλπ) και του προσδιορισμού των κερδών των επιχειρήσεων, με βιβλία Β κατηγορίας, βάσει των βιβλίων, είχε σαν αποτέλεσμα, παρά το ότι το πλήθος των Α.Ε. είχε αύξηση κατά 5.320 επιχειρήσεις (3,13%), να επιφέρει μείωσητης συμμετοχής των Α.Ε. στα φορολο­γητέα κέρδη κατά 6% και στον φόρο κατά 5,52%, αυξάνοντας αντί­στοιχα τη συμμετοχή των Ε.Π.Ε. κατά 35,66% και 52,12% αντί­στοιχα, παρά τη μείωση του πλήθους των κατά 1017 επιχειρήσεις (15,99%) και των Ο.Ε., Ε.Ε. κλπ κατά 30,73% και 29,68%.

Απ’ όλα τα παραπάνω μπορούμε αδιάψευστα να συμπεράνουμε ότι η πρόθεση των κυβερνήσεων της λεγόμενης «ελεύθερης οικο­νομίας της αγο­ράς», να προωθήσει την απαιτούμενη από την Ευρωπαϊκή Ένωση «αναδιάρ­θρωση» της οικονομίας, προς όφελος του κεφαλαίου για την «ανταγωνιστικό­τητα» των επιχειρήσεων, έχει αρχίσει να παίρνει σάρκα και οστά, σε βάρος των εργαζομένων και των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, στερώντας από τον προϋπολογισμό αρκετά δισεκατομμύρια, απαραί­τητα για την ουσιαστική αύξηση των δαπανών για την υγεία , την παιδεία, τον πολιτισμό και τις λοιπές κοινωνι­κές ανάγκες των εργαζομένων και των λοιπών λαϊκών στρωμάτων όπως απαιτεί μια σύγχρονη κοινω­νία.

ΤΕΛΙΚΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ:

Στην Ελλάδα υπάρχουν πράγματι «πλούσιοι» μισθωτοί και «πτωχοί» εργοδότες, σύμφωνα με τα δεδομένα των φορολογικών δηλώσεων προς  τις φορολογικές αρχές.

ΠΙΝΑΚΑΣ  ΙΙΙ

ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΟΣ Ν.Π. & ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ Ν.Π. ΚΑΙ ΕΤΑΙΡΙΩΝ

Ν.Π. & ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ (άρθρο 109 ν. 2238/1994)

Οικ. έτος

Οικ. έτος

Οικ. έτος

2001

2002

2003-4

1. Ημεδαπές ΑΕ με μετοχές εισηγμένες στο χρηματιστήριο

40%

37,50%

35%

2. Ημεδαπές ανώνυμες τραπεζικές εταιρίες και τα πιστωτικά ιδρύματα που λειτουργούν με τη μορφή

αμιγούς πιστωτικού συνεταιρισμού του ν. 1667/86

40%

37,50%

35%

3. Αλλοδαπές εταιρίες και οργανισμούς που αποβλέπουν στην απόκτηση οικονομικών ωφελημάτων στην Ελλάδα

40%

37,50%

35%

4. Υποκαταστήματα αλλοδαπών ΑΕ με έδρα σε άλλο κράτος της

35%

35%

35%

ΕΕ με μετοχές εισηγμένες σε οποιοδήποτε χρηματιστήριο της ΕΕ   5. Υποκαταστήματα αλλοδαπών τραπεζών ΑΕ

40%

40%

40%

6. Ημεδαπές ΑΕ των οποίων οι μετοχές κατά τη λήξη της διαχ/κής περιόδου είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο Αθηνών

35%

35%

35%

7. Λοιπά νομικά πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρ. 101, ήτοι:   α. δημόσιες, δημοτικές, κοινοτικές επιχειρήσεις κερδοσκοπικές

35%

35%

35%

β. Συνεταιρισμοί και Ενώσεις τους

35%

35%

35%

γ. Κοινοπραξίες αγροτικών συν/σμων

 

ΠΟΛ 1217/01)

35%

35%

35%

δ. Λοιπά Ν.Π. κερδοσκοπικά και μη

35%

35%

35%

8. Συντελεστής 10% στο εισόδημα οικοδομών και γαιώνΝ.Π. μη κερδοσκοπικών ιερών ναών, μονών

10%

10%

10%

9. Συμπληρωματικός φόρος στο εισόδημα από ακίνητα Ν.Π.

3%

3%

3%

10. Συντελεστές φορολογίας ΕΠΕ

35%

35%

35%

Ειδικά για εταιρίες περιορισμένης ευθύνης, ο συντελεστής 35%   στα  καθαρά κέρδη μετά την επιχειρηματική  αμοιβή για φυσικά   πρόσωπα διαχειριστές εταίρους και μέχρι τρεις οι οποίοι συμμετέχουν στην εταιρία με τα

 

μεγαλύτερα ποσοστά συμμετοχής   Φορολογικοί συντελεστές διαφόρων εται­ρειών και ενώσεων προσώπων πλην ΑΕ

και ΕΠΕ, Ν.Π. κερδοσκοπικού και μη χαρα­κτήρα(άρθρο 24 παρ. 1 ν.2036/2000)   11. Ομόρρυθμες, ετερόρρυθμες εταιρίες, κοι­νωνίες αστικού  δικαίου, δικηγορικές κλπ. εταιρίες Π.Δ. 518/89 (για το 2000 ήταν 30%)

25%

25%

25%

12. Κοινοπραξίες αστικές εταιρίες συμμετοχι­κές και αφανείς

35%

35%

35%

13. Εταιρίες κεφαλαίου επιχειρηματικών συμμετοχών (ΕΚΕΣ)

35%

35%

35%

 

 Πηγη : http://www.fle.gr/index.php/eidiseografia/133-epiloges/14264-2012-07-08-23-28-16

ΠΙΝΑΚΑΣ  ΙV

Advertisements