8 στους 10 νόμους περιέχουν αντισυνταγματικές διατάξεις. Κοινοβουλευτική έρευνα


Πολυνομία, ο αόρατος «εχθρός» της χώρας

 

Όσο πιο διεφθαρμένο είναι το κράτος, τόσο περισσότερο νόμοι υπάρχουν.

Τάκιτος, 55-120 μ.Χ., Ρωμαίος ιστορικός

Η Ελλάδα είναι ίσως η χώρα με τους περισσότερους νόμους και ρυθμίσεις στον κόσμο, ένα πολυδαίδαλο νομικό σύστημα του οποίου την ισχύ κανείς δεν γνωρίζει και στα δίχτυα του οποίου «κολλάει» κάθε μεταρρυθμιστική απόπειρα.

Για το ασφαλιστικό ισχύουν πάνω από 1.100 διατάξεις, η πολεοδομική νομοθεσία αναπτύσσεται σε 130 τόμους ή 25.000 σελίδες, ενώ μόνο την τελευταία τριετία έχουν ψηφιστεί 20 φορολογικοί νόμοι (μόνο το 2013 εκδόθηκαν 695 φορολογικές εγκύκλιοι).

Η φορολογική πολυνομία έχει ως αποτέλεσμα την αναποτελεσματικότητα του συστήματος. Δεν είναι τυχαίο ότι το 2011 έγιναν στη χώρα μας μόλις 22.000 φορολογικοί έλεγχοι, τη στιγμή που στην Κύπρο πραγματοποιήθηκαν 30.000 έλεγχοι και στην Ιρλανδία, χώρα με μικρότερο πληθυσμό από την Ελλάδα, 558.000 έλεγχοι.

Το κόστος της γραφειοκρατίας υπολογίζεται στο 6,5% του ΑΕΠ.

Με μια μείωση της γραφειοκρατίας κατά 25% η εθνική οικονομία θα είχε όφελος 5 δισ. ευρώ.(!!!!)

ΛΙΝΑ ΓΙΑΝΝΑΡΟΥ

Η τρόικα είχε εκπλαγεί. Το σχέδιο για το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων προχωρούσε ταχύτατα, οι σχετικοί νόμοι κατετίθεντο και ψηφίζονταν στη Βουλή κανονικότατα, οι πολυπόθητες μεταρρυθμίσεις βρίσκονταν σε πλήρη εξέλιξη. Λίγους μήνες μετά, όμως, αναρωτιούνταν: Γιατί ενώ οι προϋποθέσεις είχαν νομοθετηθεί, το πρόγραμμα δεν υλοποιείτο; Γιατί, όπως αποδείχθηκε, για την εφαρμογή ενός νόμου στην Ελλάδα απαιτούνται κατά μέσον όρο 17 προεδρικά διατάγματα και υπουργικές αποφάσεις. Εως ότου αυτά θεσπιστούν, ο νόμος παραμένει ανενεργός…

Είναι πολλοί οι παράγοντες που κρατούν τη χώρα πίσω. Το χάος της πολυνομίας είναι από τους κρισιμότερους «αόρατους» εχθρούς της ανάπτυξης. Η Ελλάδα είναι ίσως η χώρα με τους περισσότερους νόμους και ρυθμίσεις στον κόσμο, ένα πολυδαίδαλο νομικό σύστημα του οποίου την ισχύ κανείς δεν γνωρίζει και στα δίχτυα του οποίου «κολλάει» κάθε μεταρρυθμιστική απόπειρα.

Εχει βρεθεί ότι η Βουλή «γεννάει» ένα νομοθέτημα κάθε 55 ώρες. Τα τελευταία 30 χρόνια υπολογίζεται ότι έχουν ψηφιστεί περισσότεροι από 4.000 νόμοι και έχουν εκδοθεί πάνω από 110.000 υπουργικές αποφάσεις, ενώ μόνο την τελευταία 20ετία θεσπίστηκαν 2.178 νόμοι, 14.248 προεδρικά διατάγματα και 17.638 υπουργικές αποφάσεις, σύνολο 35.153 ρυθμίσεις. «Ο αριθμός αυτός συνιστά ακριβώς την παρέκκλιση που μας χωρίζει από τη στοιχειώδη οργάνωση», σημειώνει ο βουλευτής Λευτέρης Αυγενάκης, ο οποίος έχει πραγματοποιήσει πολύμηνη έρευνα για το θέμα, στο πλαίσιο της συγγραφής του νέου του βιβλίου για τη Δημόσια Διοίκηση. Οπως ανακάλυψε, για το ασφαλιστικό ισχύουν πάνω από 1.100 διατάξεις, η πολεοδομική νομοθεσία αναπτύσσεται σε 130 τόμους ή 25.000 σελίδες, ενώ μόνο την τελευταία τριετία έχουν ψηφιστεί 20 φορολογικοί νόμοι (μόνο το 2013 εκδόθηκαν 695 φορολογικές εγκύκλιοι). Η φορολογική πολυνομία έχει ως αποτέλεσμα την αναποτελεσματικότητα του συστήματος. Δεν είναι τυχαίο ότι το 2011 έγιναν στη χώρα μας μόλις 22.000 φορολογικοί έλεγχοι, τη στιγμή που στην Κύπρο πραγματοποιήθηκαν 30.000 έλεγχοι και στην Ιρλανδία, χώρα με μικρότερο πληθυσμό από την Ελλάδα, 558.000 έλεγχοι.

Υπολογίζεται ότι μόνο το 30% των νόμων τελικά υλοποιείται. Αυτό τουλάχιστον είχε προκύψει κατά το σχετικό έλεγχο του Γ. Παπανδρέου για την τύχη των νόμων που είχαν ψηφιστεί από την κυβέρνησή του. Εως τον Μάρτιο του 2011 είχαν ψηφιστεί συνολικά 70 νόμοι. Για την εφαρμογή τους απαιτούνταν περί τα 1.200 προεδρικά διατάγματα και υπουργικές αποφάσεις (κατά μέσον όρο 17 για τον καθένα). Από αυτά είχαν εκδοθεί λιγότερα από 400, με αποτέλεσμα οι νόμοι να παραμένουν ανενεργοί. Χαρακτηριστικό είναι το πρόσφατο παράδειγμα του πολυδιαφημισμένου νομοσχεδίου για την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας στην έκδοση άδειας λειτουργίας νέας επιχείρησης. «Αδεια επιχείρησης με μια υπογραφή» έγραφαν οι τίτλοι, ωστόσο για την εφαρμογή αυτού του νόμου θα χρειαστούν δεκάδες άλλες υπογραφές και άγνωστος χρόνος.

Ακόμα και για τον προσδιορισμό των αρμοδιοτήτων της κυβέρνησης και των υπουργείων απαιτείται ένα ποτάμι από νόμους. «Ο γενικός κανόνας είναι ότι απαιτείται η έκδοση προεδρικού διατάγματος για την εισαγωγή μιας νέας αρμοδιότητας ή την υλοποίηση μιας νομοθετικής αλλαγής», εξηγεί ο κ. Αυγενάκης. Με άλλα λόγια, δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί ένας ανασχηματισμός ή υψηλού επιπέδου αναδιανομή αρμοδιοτήτων έως ότου τεθεί σε ισχύ η αντίστοιχη νομοθετική αλλαγή. Αλλά και καθημερινές αποφάσεις όπως ο αριθμός του προσωπικού ή η σύνθεση μιας μονάδας πρέπει να συμμορφώνονται με τις συγκεκριμένες διατάξεις του νόμου. Μόνο για το υπουργείο Οικονομικών, κατά την περίοδο 1996-2011 έχουν οριστεί ή τροποποιηθεί με νόμο 537 αρμοδιότητες, 1.449 με προεδρικά διατάγματα και 284 υπουργικές αποφάσεις. Για το σύνολο της κεντρικής κυβέρνησης τα αντίστοιχα μεγέθη είναι: 2.890 αλλαγές αρμοδιοτήτων με νόμο, 11.018 με προεδρικά διατάγματα και 3.191 με υπουργικές αποφάσεις, δηλαδή κατά μέσον όρο 1.140 τροποποιήσεις κυβερνητικών αρμοδιοτήτων τον χρόνο.

Το κόστος της γραφειοκρατίας υπολογίζεται στο 6,5% του ΑΕΠ. Με μια μείωση της γραφειοκρατίας κατά 25% η εθνική οικονομία θα είχε όφελος 5 δισ. ευρώ.

Απλούστευση και κατάργηση νόμων

«Ενα από τα πράγματα που διαπίστωσα “σκαλίζοντας” τη δημόσια διοίκηση στο πλαίσιο και του κοινοβουλευτικού ελέγχου και συγκέντρωσης υλικού για τη συγγραφή του νέου μου ebook είναι ότι πέρα από τις όποιες αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που πρέπει να γίνουν και γίνονται για τη λειτουργία του κράτους, πρέπει άμεσα να αντιμετωπιστεί και η πολυνομία», αναφέρει στην «Κ» ο βουλευτής της Ν.Δ. κ. Λευτέρης Αυγενάκης. «Οι νόμοι είναι τόσο πολλοί, που για παράδειγμα υπάλληλοι ευρισκόμενοι στην ίδια θέση με τις ίδιες αρμοδιότητες εφαρμόζουν τη νομοθεσία κατά το δοκούν ή ξεθάβουν ένα βασιλικό ή προεδρικό διάταγμα που τυγχάνει να βρίσκεται σε ισχύ, τινάζοντας φερ’ ειπείν στον αέρα την πολεοδόμηση μιας περιοχής».

Οπως τονίζει, η πολυνομία και η κακονομία τροφοδοτούν τη γραφειοκρατία. «Οι πολύπλοκες διατάξεις είναι δυνάμει εστία διαφθοράς. Είναι προφανές ότι η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως αναμόρφωση του πλαισίου λειτουργίας του νομικού συστήματος και κυρίως απλούστευση. Χρειάζεται στο πλαίσιο της απλούστευσης η κατάργηση όλων των παλαιών νόμων μέχρι μια χρονολογία, επαναδιατύπωσή τους. Για να αποφευχθεί στο μέλλον μια αντίστοιχη κατάσταση, θα συνέβαλλε ένα πλαφόν στην έκταση των νομοθετημάτων που ψηφίζουμε στη Βουλή. Πρόκειται βέβαια για ένα δύσκολο έργο, το οποίο καθίσταται ακόμη πιο δύσκολο καθώς οποιαδήποτε παρέμβαση στο εσωτερικό της λειτουργίας του κράτους πρέπει να γίνει σε ένα κλίμα λήψης έκτακτων μέτρων παράλληλα με την εφαρμογή μακροχρόνιων μεταρρυθμίσεων. Το σίγουρο είναι ότι εδώ που βρισκόμαστε, δεν πρέπει να χάσουμε ούτε μια μέρα».

ΠΗΓΗ  : http://www.kathimerini.gr/771797/article/epikairothta/ellada/polynomia-o-aoratos-ex8ros-ths-xwras

http://www.kathimerini.gr/440196/article/epikairothta/ellada/h-polynomia-to-vasiko-provlhma-sto-dhmosio

Πολυδαίδαλο νομικό σύστημα στην Ελλάδα της πολυνομίας

Μετά από πολύμηνη έρευνα και αξιοποίηση των μέσων κοινοβουλευτικού ελέγχου από τον ίδιο προς τα αρμόδια Υπουργεία, στο πλαίσιο της συγγραφής του νέου του e-book με τίτλο: «Δημόσια Διοίκηση – 5 χρόνια μετά -Κοινή λογική», ο κ. Αυγενάκης έχει συγκεντρώσει πληθώρα στοιχείων τα οποία σήμερα παρουσιάζουμε.

Όπως σημειώνει ο κ. Λευτέρης Αυγενάκης: «Η πολυνομία και η κακονομία τροφοδοτούν τη γραφειοκρατία. Οι πολύπλοκες διατάξεις είναι εν δυνάμει εστία διαφθοράς.

Είναι προφανές ότι η Ελλάδα χρειάζεται επειγόντως αναμόρφωση του πλαισίου λειτουργίας του νομικού συστήματος και κυρίως απλούστευση. Χρειάζεται σίγουρα στα πλαίσια της απλούστευσης, η κατάργηση όλων των νόμων που ψηφίστηκαν μέχρι το 1975, σίγουρα μια νέα κωδικοποίηση νόμων, με απλούστευση και επαναδιατύπωσή τους και βέβαια να τηρούνται ορισμένες βασικές αρχές καλής νομοθέτησης. Για να αποφευχθεί στο μέλλον μια αντίστοιχη κατάσταση, θα συνέβαλε ένα πλαφόν στην έκταση των νομοθετημάτων που ψηφίζουμε στη Βουλή. Πρόκειται βέβαια για ένα δύσκολο έργο, το οποίο καθίσταται ακόμη πιο δύσκολο καθώς οποιαδήποτε παρέμβαση στο εσωτερικό της λειτουργίας του κράτους πρέπει να γίνει σ’ ένα κλίμα λήψης έκτακτων μέτρων παράλληλα με την εφαρμογή μακροχρόνιων μεταρρυθμίσεων. Το σίγουρο είναι ότι εδώ που βρισκόμαστε δεν μπορούμε και δεν πρέπει να χάσουμε ούτε μια μέρα».

4.000 ΝΟΜΟΙ ΨΗΦΙΣΤΗΚΑΝ ΣΕ 30 ΧΡΟΝΙΑ

Τα τελευταία 30 χρόνια, έχουν ψηφιστεί πάνω από 4.000 νόμοι και έχουν εκδοθεί περισσότερες από 110.000 υπουργικές αποφάσεις. Το αποτέλεσμα είναι να έχουμε ένα πολυδαίδαλο νομικό σύστημα που τελικά κανένας δεν γνωρίζει την ισχύ του.

Σύμφωνα με παλαιότερη έρευνα του Υπουργείου Εσωτερικών, η Βουλή «γεννά» ένα νομοθέτημα κάθε 55 ώρες. Σε βάθος 20ετίας, θεσπίστηκαν 2.178 νόμοι, 14.248 προεδρικά διατάγματα, 17.638 υπουργικές αποφάσεις, εν τω συνόλω 35.153 ρυθμίσεις (ο αριθμός συνιστά ακριβώς την παρέκκλιση που μας χωρίζει από τη στοιχειώδη οργάνωση). Έτσι, π.χ., για το ασφαλιστικό ισχύουν πάνω από 1.100 διατάξεις.

Η πολεοδομική νομοθεσία αναπτύσσεται σε 130 τόμους ή 25.000 σελίδες.

Μόνο 3 στους 10 νόμους ρυθμίζουν ουσιώδη θέματα, ενώ 8 στους 10 περιέχουν αντισυνταγματικές διατάξεις (!!!)

Η πολυνομία αποτελεί τη βάση για την κακοδικία, την ανομία και τη διαφθορά. Αν για ένα σπίτι χρειάζεται να απευθυνθεί κανείς σε 150 υπηρεσίες, τότε μαθηματικά οδηγείται στις υπηρεσίες κάποιου «μεσάζοντος».

Ταυτόχρονα, με την πολυνομία, το ελληνικό κράτος είναι ένας λαβύρινθος με χιλιάδες διοικητικές δομές με συνεχείς επικαλύψεις αρμοδιοτήτων και τελικά αδυνατεί να δώσει άμεσες και αποτελεσματικές λύσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι μια εγκύκλιος για να φθάσει και στο τελευταίο νησί θέλει έως 23 ημέρες.

ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΠΟΛΥΝΟΜΙΑ

Την τελευταία τριετία έχουν ψηφιστεί 20 φορολογικοί νόμοι και μόνο το 2013 εκδόθηκαν 695 φορολογικοί εγκύκλιοι. Το φορολογικό μας σύστημα είναι εξαιρετικά περίπλοκο, αντιφατικό και αναποτελεσματικό. Χαρακτηριστικό είναι ότι το 2011 έγιναν μόλις 22.000 φορολογικοί έλεγχοι στην Ελλάδα, ενώ στην Κύπρο έγιναν 30.000 και στην Ιρλανδία με τον μικρότερο πληθυσμό από τη χώρα μας 558.000!

ΚΟΣΤΟΣ

Η πολυνομία και η γραφειοκρατία ως απότοκος αυτής έχει βαριές επιπτώσεις και στην οικονομία μας. Το κόστος της γραφειοκρατίας υπολογίζεται στο 6,5% του ΑΕΠ. Με μια μείωση της γραφειοκρατίας κατά 25% η εθνική οικονομία θα είχε όφελος 5 δις ευρώ. Τεράστιο είναι επίσης και το κόστος της διαφθοράς στη χώρα μας. Όλα αυτά τα κόστη επιβαρύνουν τελικά τον ίδιο τον πολίτη, είτε λειτουργεί ως επιχειρηματίας και ελεύθερος επαγγελματίας είτε ως εργαζόμενος. Το κράτος επιβαρύνει κάθε υγιή προσπάθεια με τελικό αποτέλεσμα να έχουμε χάσει ως οικονομία κάθε ανταγωνιστικότητα. Μια γραφειοκρατική οικονομία είναι προσανατολισμένη στην κατανάλωση και όχι στην παραγωγή, στην εσωστρέφεια και όχι στην εξωστρέφεια. Έτσι, φθάσαμε το 85% του ΑΕΠ μας να είναι κατανάλωση και μόνο το 15% παραγωγή.

ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ

Στο ελληνικό νομικό οικοδόμημα η όποια αλλαγή στην οργάνωση ή τις αρμοδιότητες μιας δομής απαιτεί την ψήφιση ενός νέου νόμου, την έκδοση ενός προεδρικού διατάγματος ή μιας υπουργικής απόφασης. Ο γενικός κανόνας είναι ότι απαιτείται η έκδοση προεδρικού διατάγματος για την εισαγωγή μιας νέας αρμοδιότητας ή για την υλοποίηση μιας οργανωτικής αλλαγής. Με άλλα λόγια δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί ένας ανασχηματισμός ή υψηλού επιπέδου αναδιανομή αρμοδιοτήτων έως ότου τεθεί σε ισχύ η αντίστοιχη νομική αλλαγή. Αλλά και καθημερινές αποφάσεις όπως ο αριθμός του προσωπικού ή η σύνθεση μιας μονάδας πρέπει να συμμορφώνονται με τις συγκεκριμένες διατάξεις του νόμου.

Ο προσδιορισμός των αρμοδιοτήτων της κυβέρνησης είναι από μόνος του πηγή σταθερής και σημαντικής δραστηριότητας για την εκτελεστική και τη νομοθετική εξουσία. Για το Υπουργείο Οικονομικών και μόνο, έχουν οριστεί ή τροποποιηθεί με νόμο 537 αρμοδιότητες, 1.449 με προεδρικά διατάγματα και 284 με υπουργικές αποφάσεις κατά την περίοδο 1996-2011. Για το σύνολο της κεντρικής κυβέρνησης τα αντίστοιχα αριθμητικά μεγέθη είναι: 2.890 αλλαγές αρμοδιοτήτων με νόμο, 11.018 με προεδρικά διατάγματα και 3.191 με υπουργικές αποφάσεις, δηλαδή ένας μέσος όρος 1.140 τροποποιήσεων κυβερνητικών αρμοδιοτήτων κατ’ έτος.

Εφαρμογή νόμων. Μόνο το 30% των νόμων υλοποιείται.

Τα αποτελέσματα καταγραφής για την τύχη των νόμων της Κυβέρνησης, που είχε ζητήσει ο Γ. Παπανδρέου το 2011 από την Γ.Γ. της Κυβέρνησης, έδειξαν ότι εκείνη η κυβέρνηση έχει ψηφίσει 70 νόμους μέχρι τον Μάρτιο του 2011. Για την εφαρμογή τους απαιτούνταν 1.200 προεδρικά διατάγματα και υπουργικές αποφάσεις (κατά μέσον όρο περίπου 17 για το καθένα) εκ των οποίων είχαν εκδοθεί λιγότερα από 400, δηλαδή το 30%.

Κάποιοι εξηγούσαν ότι για να εφαρμοστεί ένας νόμος χρειάζονται προεδρικά διατάγματα, υπουργικές αποφάσεις, κοινές υπουργικές αποφάσεις και εγκύκλιοι οι οποίες συχνά καθυστερούν. Ορισμένοι, μάλιστα, χρέωναν την καθυστέρηση ακόμα και στην Ε.Ε., από την οποία περίμεναν διευκρινίσεις.

ΠΗΓΗ : http://www.goodnet.gr/rotator/articles/poludaidalo-nomiko-sustima-stin-ellada-tis-polunomias.html

Το ιδιο θεμα ειναι γνωστο απο παλαιοτερα (2009). Aγνωστο γιατι γινεται εκ νεου ερευνα για τα ηδη γνωστα :

Της Τασουλας Καραϊσκακη

Η πολυνομία των ρουσφετιών

ΑΡΧΕΙΟ ΜΟΝΙΜΕΣ ΣΤΗΛΕΣ 01.04.2012

Σε τι βοηθά η ψήφιση τόσων πολλών νόμων; Ειδικά όταν μέσα σ’ αυτούς εισάγονται και ψηφίζονται πλήθος ετερόκλητων ρυθμίσεων. Η απάντηση είναι γνωστή. Βρισκόμαστε σε προεκλογική περίοδο… Λίγες ημέρες πλην λήξει η θητεία της παρούσας κυβέρνησης συνεργασίας, συσσωρεύονται προς ψήφιση στη Βουλή, από κάθε υπουργείο, νομοσχέδια, πολυνομοσχέδια και τροπολογίες έξω από το πλαίσιο των υποχρεώσεων που απορρέουν από το δεύτερο Μνημόνιο και τη νέα δανειακή σύμβαση και πιθανότατα εξυπηρετούν «ανάγκες» ομάδων πίεσης και ρουσφέτια πολιτικών…

Η πολυνομία είναι δείγμα κακοδιοίκησης, έλεγε ο Ισοκράτης. Διαφθείρει την πολιτεία, πίστευαν ο Πλάτων και ο Τάκιτος.

Στην Ελλάδα, που δεν έπασχε ποτέ από νόμους, αλλά από την εφαρμογή τους, είναι σε ισχύ πάνω από 70.000 νομοθετήματα. Ο ωκεανός αυτός των διατάξεων ευνοεί τη διαφθορά, τα μαγαζάκια, παραλύει τους μηχανισμούς συντονισμού και ελέγχου. Στη χώρα μας θεσπίζονται νόμοι για να καλυφθούν οι ασάφειες προηγούμενων διατάξεων, για να αρθεί η αβεβαιότητα που δημιουργείται από τις ρυθμίσεις επί ρυθμίσεων, για να εναρμονιστεί η νομοθεσία με εκείνη της Ε. Ε. ή για να εκσυγχρονιστεί, αλλά και για να βολευτούν ημέτεροι. Δεκάδες είναι οι ρουσφετολογικές ρυθμίσεις που καταθέτουν οι βουλευτές σε άσχετα νομοσχέδια για να εξυπηρετηθούν συμφέροντα φίλων. Με τις συμφεροντολογικές παρεμβάσεις, τις πολυάριθμες άσχετες προσθήκες, ένας απλός νόμος παραμορφώνεται τόσο, που καταντά τερατώδης. Και φυσικά φαυλοκρατικός, ανήθικος και βλαπτικός για το σύνολο. Πολυδαίδαλος και διάτρητος. Σαν τον ιστό της αράχνης. Που αιχμαλωτίζει τα μικρά έντομα, αλλά αφήνει τα μεγάλα αλώβητα να τον διατρυπούν. Αν σε αυτό προσθέσει κανείς την επισήμανση του Συνηγόρου του Πολίτη ότι οι ερμηνευτικές εγκύκλιοι που εκδίδονται και αποστέλλονται στις υπηρεσίες για την εφαρμογή ενός νόμου, αντί να διευκρινίσουν στον υπάλληλο τα βήματα που θα ακολουθήσει, διαστρεβλώνουν και ακυρώνουν στην πράξη τον νόμο, αντιλαμβάνεται πόσο αναπόφευκτη είναι η ασυδοσία, πόσο αήττητη η διαφθορά.

Σύμφωνα με παλαιότερη έρευνα του υπ. Εσωτερικών, η Βουλή «γεννά» ένα νομοθέτημα κάθε 55 ώρες. Σε βάθος 20ετίας, λέει η έρευνα, θεσπίστηκαν 2.178 νόμοι, 14.248 προεδρικά διατάγματα, 17.638 υπουργικές αποφάσεις, εν τω συνόλω 35.153 ρυθμίσεις (ο αριθμός συνιστά ακριβώς την παρέκκλιση που μας χωρίζει από τη στοιχειώδη οργάνωση). Ετσι, π. χ., για το ασφαλιστικό ισχύουν 1.100 διατάξεις. Η πολεοδομική νομοθεσία αναπτύσσεται σε 130 τόμους ή 25.000 σελίδες. Μόνο 3 στους 10 νόμους ρυθμίζουν ουσιώδη θέματα, ενώ 8 στους 10 περιέχουν αντισυνταγματικές διατάξεις.

Ζούμε στην πιο επικίνδυνη περίοδο της σύγχρονης ιστορίας μας και δεν κάνουμε τίποτα για να σωθούμε. Αντίθετα, επαναλαμβάνουμε τα ίδια σφάλματα. Ηγεσίες γαντζωμένες σε ολέθριους μηχανισμούς πολιτικής επικράτησης και πολίτες μουδιασμένους, που αφήνουν τις προειδοποιήσεις να κυλούν κάτω από την επιφάνεια κουρελιασμένων στερεότυπων. Ενας εκρηκτικός συνδυασμός, που διαλύει το πολιτισμικό φορτίο της κοινωνίας, απομακρύνει όσα θα είχαν τη δύναμη να μας πάνε ψηλότερα, διασφαλίζει μόνο την πτώση, ένα μαύρο φωτοστέφανο κι ένα σκήπτρο για να τιμήσουμε την αποσάθρωση μέσα σε ένα πομπώδες κενό.

 

http://www.kathimerini.gr/729660/opinion/epikairothta/arxeio-monimes-sthles/h-polynomia-twn-roysfetiwn

 

Της Τασουλας Καραϊσκακη

Ο διάτρητος ιστός

ΑΡΧΕΙΟ ΜΟΝΙΜΕΣ ΣΤΗΛΕΣ 16.10.2009

Να μειωθεί η νομοπαραγωγή και τα ρουσφέτια διά των τροπολογιών, να διενεργείται δημόσια διαβούλευση πριν από την ψήφιση κάθε νομοσχεδίου, το οποίο θα συνοδεύεται από έκθεση ποιότητας για την αξιολόγηση των επιπτώσεών του, παρήγγειλε ο πρωθυπουργός.

Πράγματι, στη χώρα μας θεσπίζονται περίπου 100 νόμοι τον χρόνο (και χιλιάδες προεδρικά διατάγματα και υπουργικές αποφάσεις) για να καλυφθούν οι αδυναμίες, οι ασάφειες, οι αντιφάσεις, οι επαναλήψεις προηγούμενων διατάξεων· για να αρθεί η αβεβαιότητα που δημιουργείται από τις ρυθμίσεις επί ρυθμίσεων· για να εναρμονιστεί η νομοθεσία με εκείνη της Ε.Ε. ή για να αναπροσαρμοστεί στα νέα δεδομένα· αλλά και για να βολευτούν οι ημέτεροι, κυρίως με το σύστημα των τροπολογιών. Δεκάδες είναι οι ρουσφετολογικές ρυθμίσεις που καταθέτουν οι βουλευτές σε άσχετα νομοσχέδια για να εξυπηρετήσουν συμφέροντα φίλων και «πελατών». Με τις συμφεροντολογικές παρεμβάσεις ένας απλός νόμος παραμορφώνεται τόσο από τις πολυάριθμες προσθήκες που καταντά τερατώδης. Και φυσικά φαυλοκρατικός, ανήθικος και βλαπτικός για το σύνολο. Πολυδαίδαλος και διάτρητος. Σαν τον ιστό της αράχνης. Που αιχμαλωτίζει τα μικρά έντομα, αλλά αφήνει τα μεγάλα αλώβητα να τον διατρυπούν.

Σύμφωνα με παλαιότερη έρευνα του υπουργείου Εσωτερικών, η Βουλή «γεννά» ένα νομοθέτημα κάθε 55 ώρες. Σε βάθος 20ετίας, λέει η έρευνα, θεσπίστηκαν 2.178 νόμοι, 14.248 προεδρικά διατάγματα, 17.638 υπουργικές αποφάσεις, εν τω συνόλω 35.153 ρυθμίσεις. Ετσι, επί παραδείγματι, για το ασφαλιστικό, κατά τα λεγόμενα της κ. Πετραλιά, υπάρχουν 1.100 διατάξεις. Για τις κατασκευές, οι σχετικές διατάξεις αναπτύσσονται σε 130 τόμους (λέγεται από εταιρεία που ασχολείται με την ενημέρωση της νομοθεσίας). Κατακλείδα: μόνο 3 στους 10 νόμους ρυθμίζουν ουσιώδη θέματα, ενώ 8 στους 10 περιέχουν αντισυνταγματικές διατάξεις.

Η πολυνομία, μαζί με την απουσία υποδομής και σχεδίου για τη λειτουργία των υπηρεσιών, σε ένα κράτος με 5.000 νομικά πρόσωπα, υπουργούς, υφυπουργούς, γραμματείς και προέδρους με συναφείς αρμοδιότητες, εντείνει την εικόνα του χάους και της ακύρωσης κάθε νέου μέτρου.

Καλοδεχούμενη λοιπόν η απόφαση του πρωθυπουργού. Σε ό,τι αφορά την από εδώ και στο εξής νομοπαραγωγή. Τι γίνεται όμως με τις παλιές διατάξεις – πάνω από 70.000 σε ισχύ; Δεν θα έπρεπε όλοι οι νόμοι του ελληνικού κράτους να καταγραφούν, να καταργηθούν αυτοί που έχουν περιπέσει σε αχρηστία, να συγχωνευτούν, να απαλειφθούν αντικρουόμενες ρυθμίσεις, αντισυνταγματικές διατάξεις, να αναπροσαρμοστούν;

Η πεπατημένη είναι, όταν θέλουμε να γίνει σε ένα πεδίο, τομή, να σχεδιάζεται και να ψηφίζεται ένας νέος νόμος. Η λογική λέει, ότι πριν από κάθε ψήφιση νέου νομοσχεδίου (διότι οι νόμοι πρέπει να αναπροσαρμόζονται στα σύγχρονα δεδομένα) να διερευνώνται όλοι οι προϋπάρχοντες, και πάνω σε έναν ουσιώδη άξονα.

Οτι το δίκαιο προηγείται του νόμου. Δεν έχει κοινωνική αξία να ψηφίζονται νέοι νόμοι, αν αμφισβητείται η συναρμογή τους με το δίκαιο. Δεν χρησιμεύουν στον πολίτη οι πολλοί νόμοι. Υποβαθμίζουν τη δικαιοσύνη. Η κοινωνία δεν χρειάζεται πολλούς νόμους, χρειάζεται δίκαιους νόμους.

 

http://www.kathimerini.gr/716913/opinion/epikairothta/arxeio-monimes-sthles/o-diatrhtos-istos

Έντυπη

Έντυπη

Advertisements