Ανάπτυξη.Τα παραμύθια,τα ιδεολογήματα και η σκληρή πραγματικότητα.


Ανάπτυξη.Τα παραμύθια,τα ιδεολογήματα και η σκληρή πραγματικότητα.

Αυτές τίς μέρες αναπτύσσεται μία έντονη παραφιλολογία,γύρω από την μαγική λέξη ανάπτυξη.Ολοι έχουν την λύση στό τσεπάκι τους.Με το πάτημα ενός κουμπιού.Μετά το γενικό ευφυολόγημα,<<να πέσει χρήμα στήν αγορά>>,(λές και 35 χρόνια τι άλλο γινόταν),τώρα έρχονται καί άλλα παρόμοια.Αλλοι μιλούν γιά το <<αθάνατο ελληνικό κρασι>> και ο καθένας θυμάται καί από ένα παραδοσιακό προιόν,που τού έρχεται στο μυαλό. Στήν προοπτική μάλιστα τών εκλογών καί με στόχο τήν ψηφοθηρία και την πελατεία,πολλοί λένε από κάτι πού το θεωρούν εύκολο καί απλό.Μεταξύ και αυτών πού ακούγονται είναι ότι,αρκεί η ύπαρξη και μόνο ενός φορολογικού νόμου απλού και με χαμηλούς συντελεστές φορολόγησης,καί η ανάπτυξη θα πέσει δώρο εξ ουρανού.

Αν αυτό ήταν αρκετό από μόνο του,η Ελλάδα σήμερα θα ήταν ένα Ελντοράντο ανάπτυξης και επενδύσεων.Εδώ και 180 χρόνια που υπάρχει στην σύγχρονη ιστορία η Ελλάδα,στόν μεγαλύτερο χρόνο,δεν είχε καν φορολογικούς νόμους.Καί η φοροδιαφυγή πήγαινε σύννεφο.

Επενδύσεις σοβαρές και παραγωγικές ποτέ δεν έγιναν.Οι πλούσιοι Ελληνες ασχολούντο πάντα με τόν παρασιτισμό και την κρατικοδίαιτη ενασχόληση στην συντριπτική τους πλειοψηφία.Πάντα τα κέρδη τους απο την παρασιτική τους δραστηριότητα και την παραοικονομία,τα πήγαιναν σε τράπεζες του εξωτερικού καί κανείς δεν τα επένδυε στην χώρα του.Είναι χαρακτηριστικό αυτά πού ελέγοντο στην Βουλή,ήδη από το 1844(1).Αυτά που συνέβησαν στα Λαυρεωτικά.Αυτά που συνέβησαν από την Μικρασιατική καταστροφή και μετά(2).Είναι επίσης χαρακτηριστική η γραπτή αναφορά του Αμερικανού τοποτηρητή του δόγματος Τρούμαν Πωλ Πόρτερ το 1947(3),γιά την συμπεριφορά του τότε επιχειρηματικού κόσμου της Ελλάδας.Είναι ακόμα περισσότερο ενδεικτική η πρόσφατη θέση του Γερμανού Χριστιανοδημοκράτη:<<Δεν είναι δυνατόν να καλούν τούς Γερμανούς να επενδύσουν στην χώρα και αυτοί να πηγαίνουν τα λεφτά τους στην Ελβετία>>(4)

Αυτοί λοιπόν πού σήμερα λένε,ότι η ύπαρξη ένος απλού καί μόνο φορολογικού νόμου με χαμηλούς συντελεστές φορολόγησης θα φέρουν αυτόματα ανάπτυξη,λένε το 1/10 της αλήθειας.Και εάν η μισή αλήθεια είναι ΕΝΑ ΨΕΜΜΑ,τότε το 1/10 της αλήθειας είναι πέντα μεγάλα ψέμματα.
Η ανάπτυξη για να έρθει,χρειάζεται ΧΡΟΝΟΣ!!Πρέπει να αλλάξει συνολικά το παραγωγικό μοντέλο της χώρας.Πρέπει να γκρεμιστούν κυριολεκτικά οι παλιές δομές στό κράτος.Στην δημόσια διοίκηση στην Δικαιοσύνη,στο πολιτικό και αυτοδιοικητικό σύστημα και στην παιδεία.Πρέπει να δημιουργηθεί ένα νέο Ευρωπαικό σύνταγμα,που θα εναρμονίζεται με ένα Νέο κράτος.
Γιά να υπάρξει ανάπτυξη,πρέπει πάνω από 1.500.000 Ελληνες να φύγουν από τα αστικά κέντρα.Αλλά να φύγουν με συγκεκριμένο σχέδιο και προοπτική.Να ζωντανέψει παραγωγικά και πολιτισμικά η Επαρχία.Τα καγιέν και οι επιδοτήσεις του παρελθόντος καμμία σχέση με ανάπτυξη δεν είχαν.Γιά να υπάρχει ανάπτυξη πρέπει να αλλάξει ο προσανατολισμός και η δομή των Α.Ε.Ι και των Τ.Ε.Ι.Δεν είναι το κυρίαρχο στην Παιδεία η επαναφορά των αρχαίων Ελληνικών,αλλά ένας νέος προσανατολισμός με βάση της ανάγκες ενός νέου παραγωγικού μοντέλου.
Για να υπάρξει ανάπτυξη θα πρέπει γύρω στο 1.000.000 Ελληνες να αλλάξουν επάγγελμα.Δεν εννοούμε όμως μόνο τους Δημοσίους υπαλλήλους και το κράτος που πρέπει να μειωθεί.Θα πρέπει να αλλάξουν επάγγελμα,και αρκετοί ιδιώτες που σήμερα ΠΑΡΑΣΙΤΟΥΝ η παρασιτίζονται,η απλά <<παράγουν>> αέρα κοπανιστό.

Αλλά και ιδιώτες επιχειρηματίες που έχουν βολευτεί στον παρασιτισμό του καταρρέοντος παραγωγικού μοντέλου.Να προσανατολιστούν σε παραγωγικές δραστηριότητες προιόντων που θα πουληθούν στο εξωτερικό και θα φέρουν εθνικό εισόδημα.Το να αλλάξουν οι νόμοι για να ανοίξεις εύκολα ένα σουβλατζίδικο,δεν λέει τίποτα.Και είναι σαν παράδειγμα τουλάχιστον άστοχο.Στην Ελλάδα γεμίσαμε σουβλατζίδικα αλλά πτωχεύσαμε.Και εάν ανοίγουμε εύκολα σουβλατζίδικα,και όχι παραγωγικές μονάδες και μονάδες έρευνας και επιστημονικής τεχνολογίας,σε λίγο η Ελλάδα θα είναι ένα τεράστιο σουβλατζίδικο με ζητιάνους έξω από τις Μητροπόλεις!!!
Ολα όμως τα παραπάνω,που είναι απαραίτητες προυποθέσεις γιά μία σοβαρή ανάπτυξη,είναι μία επώδυνη,σκληρή και μακρόχρονη διαδικασία που θέλει μακροχρόνιο εθνικό σχέδιο και πολύ δουλειά.Αυτοί όμως που διατυμπανίζουν με ευκολία,ότι ένας απλά νόμος θα φέρει ανάπτυξη,αποφεύγουν για ψηφοθηρικούς λόγους,να πουν στην πελατεία τους,είτε είναι νεα πελατεία,είτε παλιά,ότι η προσπάθεια για μία άλλη ανάπτυξη,είναι ένας ΜΑΡΑΘΩΝΙΟΣ.Ετσι ακολουθούν την πεπατημένη λαικιστική παραφιλολογία που χρόνια έχει καθιερωθεί.Και όλα αυτά,διότι η Ελληνική κοινωνία με την υπάρχουσα χρόνια νοοτροπία θέλει να ακούει ΤΑ ΕΥΚΟΛΑ.
Θέλει τα ΘΑΥΜΑΤΑ!!Εχει εθιστεί στο εύκολο και γρήγορο κέρδος.Στα επιδόματα και τις παροχές με δανεικά.Μόνο που τώρα τα δανεικά τελείωσαν!!
Αυτοί πού λένε αυτά στην κοινωνία είναι σαν να της λένε:
<<Ξεκινώντας με το αυτοκίνητό σου,στον δρόμο θα βρείς όλα τα φανάρια πράσινα>>.

Πηγη : http://filikietaireia.blogspot.gr/2012/03/blog-post_28.html

Advertisements