«Η Ελλάδα χρεοκόπησε και για τις μικρές της πόλεις»- επισημάνσεις και σχόλια.


Kωνσταντίνος Δοξιάδης

Στην μεταπολιτευτική αμέσως Ελλάδα ο Αξέχαστος Σάκης Καράγιωργας φώναζε τα αποτελέσματα των μελετών του μέσα απ την φυλακή τα έτη της δοκτατορίας …σύμφωνα με τα οποία » τρώγαμε τότε ( σήμερα ) το ψωμί του αύριο».

Το 1977 στην εκφώνηση της ετήσιας έκθεσής του ο τότε διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος Ξ. Ζολώτας ανέφερε : » Αρχίζει και με προβληματίζει το φαινόμενο της υπερκατανάλωσης που εμφανίστηκε στα οικονομικά στοιχεία της χώρας ».

Το 1946 το καλοκαίρι ο τότε οικονομολόγος υπουργός Κυριάκος Βαρβαρέσος (εκπρόσωπος και της χώρας το 1944 στο Μπρέττον Γούντς ) έγραψε :» Από το 150 εκατομμύρια Δολλάρια που διατέθηκαν στην Ελλάδα από την Αμερικανική βοήθεια τα 90 εκατομμύρια δολλάρια διακινήθησαν υπό ψευδών προσφορών και βεβαρημένων τιμολογίων». Η τύχη του Κυριάκου Βαρβαρέσου ( απ τους κορυφαίους οικονομολόγους του κόσμου τον 20ο αιώνα) ήταν τον Σεπτέμβριο του 1946 να εκδιωχθεί από το κυβερνητικό σχήμα.!!!

Το 1988 η έκθεση του Απόστολου Λάζαρη προς την κυβέρνηση ( κατόπιν κυβερνητικής ανάθεσης ) γράφει: Το Δημόσιο χρέος ακόμη και τα μέχρι σήμερα δεδομένα , θα αποσπά ολονέν και περισσότερο οριακά πλέον ( άρα υπερβολικά) κονδύλια για την πληρωμή των τοκοχρεωλυσίων , με αποτέλεσμα την αδυνατότητα άσκησης του νόμου του προ’υ’πολογισμού της χώρας και με κατάληξη τα φαινόμενα αποδιάρθρωσης του κρατικού προ’υ’πολογισμού.

Το 1990 στην ανατεθείσα σε αυτόν απ την τότε βουλή και κυβέρνηση μελέτη, ο οικονομολόγος Άγγελος Αγγελόπουλος καταλήγει : » Το οικονομικό πρόβλημα της χώρας είναι πολιτικό ».
Το 1950 τα της αστικής αντιπαροχής συμφέροντα που στοιχίζονταν πίσω από τα εναλασσόμενα κυβερνητικά σχήματα, εκδίωξαν από επικεφαλής του γραφείου πολεοδομικού σχεδιασμού της χώρας τον κορυφαίο πολεοδόμο του κόσμου τον 20ο αιώνα Κων/νο Δοξιάδη, διότι τούτος ζητούσε Εθνικό προγραμματισμό οικιστικής και πολεοδομικής ανάπτυξης της χώρας.

Μόνιμο σύμπτωμα της κυβερνοκρατικής διαχείρησης της χώρας είναι η απουσία θεσμικής ιστορικής οικονομικής συνέχειας, αλλά και διασταλτικά , η απουσία κάθε συνέχειας στην κυβερνοκρατική διαχείρηση της χώρας, ακόμα και στην μεταπολιτευτική κοινοβουλευτικά διαχείρηση της χώρας , έστω και η ίδια η κοινοβουλευτική πολιτειακή οργάνωση μεταπολιτευτικά αποτελεί από μόνη της θεσμική συνέχεια και υποβάλλει και την ανάγκη έτσι της συνέχειας στην διαχείρηση αυτής της πολιτειακής οργάνωσης.

Στην θεωρία και στα συγγράμματα της πολιτικής ανάλυσης και θεωρίας και στις κοινωνιολογικές παραμέτρους της , στα κριτήρια που κωδικωποιούν την έννοια του προτεκτοράτου για κάποιο κρατικό διαχειριστικό μόρφωμα στην ιστορική διαδρομή λαών και περιοχών εκάστοτε του πλανήτη, είναι η απουσία της συνέχειας ( ή αλλέως η ύπαρξη της ασυνέχειας ) στην διαχειριστική του υπό μελέτη κρατικοεδαφικού μορφώματος.

Και παραπέρα εξετάζεται η δυνατότητα ή η αδυνατότητα υπέρβασης ένδων αυτών των ασυνεχειών διαχείρησης του υπό μελέτη μορφώματος, για την υπέρβαση της δομής του ως προτεκτορά του και την μετατροπή του ως κράτος.

Και εδώ αβίαστα προκύπτει το ερώτημα : Όταν μια όντότητα παρουσιαζόμενη »ως κρατική » δεν μπορεί να συμπτήξει για 3 κοντά γεννεές (90 χρόνια πλέον) μια συνεκτικά διαχειριστική οικονομική τουλάχιστον συνέχεια , αυτή η μορφωματική ασυνεχής κατάσταση , μπορεί να ικανοποιεί τα κριτήρια της κρατικής οργάνωσης, ή ακουμπά κατ ευθείαν τα κριτήρια του προτεκτοράτου ιστορικά.
Και το κάθε προτεκτοράτο είναι εξηρτημένο κυρίως για την επιβίωσήν του από την εξωτερική μεταφορά και την εσωτερική διαχείρηση των πόρων- επί ανταλλαγμάτων όμως κυρίως για την διατηρησιμότητά του ως προτεκτοράτο.

Το φαινόμενο του ιστορικού μηδενισμού ( ή της γραμματολογικής αλληλίας) είναι παρών.
Η ύπαρξη μιας ιδιότητας ( εν προκειμένω προτεκτοράτου) για να συντηρηθεί και να αυτοδιαχειριστεί απαιτεί πόρους και προτέκτωρες διαχείρησης. Και οι πόροι και οι πρωτέκτωρες διαχείρησης διαιωνίζουν το προτεκτοράτο για να υπάρχουν οι ίδιοι ως προτέκτωρες.

http://www.kolivas.de/archives/260087

Advertisements