Απαράδεκτες ανισότητες και στο σχέδιο νόμου για τον εξωδικαστικό συμβιβασμό


ΜΕ ΑΠΟΨΗΑπαράδεκτες ανισότητες και στο σχέδιο νόμου για τον εξωδικαστικό συμβιβασμό

Απαράδεκτες ανισότητες και στο σχέδιο νόμου για τον εξωδικαστικό συμβιβασμόΤου Κωνσταντίνου Παπακασόλα 

Αναρτήθηκε με αρκετούς μήνες καθυστέρηση προς διαβούλευση το σχέδιο νομού για τον «εξωδικαστικό συμβιβασμό».

Στο άρθρο 15 παρ. 22 (Συμμετοχή του Δημοσίου και των Φορέων Κοινωνικής Ασφάλισης)αναφέρεται ότι:

15-22. Το Δημόσιο και οι Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης, μετά από αίτηση οφειλετών τους που εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής του παρόντος νόμου με βάση τα οριζόμενα στην περίπτωση (β) της παραγράφου 1 και στην παράγραφο 5 του άρθρου 2  δύνανται να προτείνουν σε αυτούς λύσεις ρύθμισης οφειλών ανάλογες με αυτές που αποδέχονται ή αντιπροτείνουν στο πλαίσιο της διαδικασίας εξωδικαστικής ρύθμισης οφειλών του παρόντος και σύμφωνα με τις εσωτερικές τους διαδικασίες.

(Παρ.1 (β) άρθρου 2: οι συνολικές προς ρύθμιση οφειλές του ξεπερνούν το ποσό των είκοσι χιλιάδων (20.000) ευρώ

Παρ.5 (β) άρθρου 2: Δεν υποβάλλεται αίτηση υπαγωγής στη διαδικασία εξωδικαστικής ρύθμισης του παρόντος νόμου, σε περίπτωση που οι απαιτήσεις ενός πιστωτή υπερβαίνουν ποσοστό 85% των συνολικών απαιτήσεων κατά του οφειλέτη.

Για την εφαρμογή του προηγούμενου εδαφίου το Ελληνικό Δημόσιο και οι Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης λογίζονται ως δύο πιστωτές.)

Άρα στην περίπτωση αυτή το πνεύμα το νομού δίδει τη δυνατότητα σε όσους οφειλέτες εξαιρούνται από αυτόν επειδή:

α) χρωστάνε κάτω των 20.000 ευρώ σε δημόσιο-ταμεία
και
β) χρωστούν μόνο στο δημόσιο η τα ταμεία, δηλαδή άνω του 85% των οφειλών τους είναι είτε στο ένα είτε στο άλλο,  τη δυνατότητα να ρυθμίσουν και αυτοί τις οφειλές αυτές, με το ίδιο πλαίσιο που θα ρυθμιστούν και οφειλές όσων υπάγονται στον εξωδικαστικό.

Μόνη διάφορα είναι ότι όσοι εντάσσονται στον εξωδικαστικό θα μπορούν να ρυθμίζουν ταυτόχρονα τα χρέη τους προς δημόσιο-ταμεία και προς  ιδιώτες-τράπεζες.

Ενώ οι εξαιρούμενοι του νόμου εντάσσονται στο ρυθμιστικό πλαίσιο της παραγράφου 15 και θα ρυθμίζουν τις οφειλές τους στο δημόσιο και τα ασφαλιστικά ταμεία.

Το άρθρο έρχεται να συμπληρώσει ένα πολύ σημαντικό κενό, γιατί έως σήμερα:

α) τόσο στα πλαίσια του Ν. Κατσελη (που ενώ υπήχθησαν και οι οφειλές του δημοσίου προς ρύθμιση, αποκλείονται όμως εξ αυτού οι οφειλέτες που χρωστούν μόνο σε δημόσιο-ταμεία)

β) όσο και στο πλαίσιο του εξωδικαστικού, ως παρατίθεται στο προσχέδιο, αποκλείεται σταθερά από τη ρύθμιση/διαγράφη οφειλών μια πολύ μεγάλη ομάδα που οφείλει ΜΟΝΟ στο δημόσιο και τα ταμεία, κυρίως από το χώρο των ελεύθερων επαγγελματιών.

Μετά τη διαβούλευση θα φανεί σε τι βαθμό και πόσους θα αφόρα εξ όσων  οφείλουν σε δημόσιο – ταμεία (φυσικά-νομικά πρόσωπα, επιχειρήσεις ενεργές η μη κλπ) καθώς δεν ήταν λίγες οι φήμες μέχρι και την τελευταία στιγμή για αδικαιολόγητο αποκλεισμό των ελεύθερων επαγγελματιών.

Σε κάθε περίπτωση επειδή -κακώς- βασική αρχή του νόμου είναι ότι εντασσόμενοι σε αυτόν πρέπει καταρχήν να διαθέτουν πτωχευτική ικανότητα, η εξαίρεση που εισάγει το άρθρο 15 παρ 22 φαίνεται ότι θα αφορά μονό έμπορους οφειλέτες του δημοσίου και του ΟΑΕΕ.

Λαμβανομένου υπόψη ότι κρίσιμη παράμετρος είναι η εξίσωση της ελάφρυνσης μεν των επιχειρήσεων με την ελάχιστη δυνατή επιβάρυνση για τα δημόσια έσοδα, είναι ασφαλώς αδικαιολόγητο που δεν συμμετέχουν στη ρύθμιση του άρθρου 15 και οι υπόλοιποι αυτοαπασχολούμενοι του ΕΤΑΑ, καθώς ο αριθμός των οφειλετών του ταμείου αυτού τόσο σε αυτό όσο και στο δημόσιο είναι περίπου ο ίδιος όσο και του ΟΑΕΕ, και άρα θα είχαμε την ίδια -προφανώς λελογισμένη- απώλεια κόκκινων δημοσίων εσόδων.

Έχουμε λοιπόν μια άνιση αντιμετώπιση ομοειδών κατηγοριών που δεν δικαιολογείται και έχει αναλυθεί  εμπεριστατωμένα στη σχετική παρέμβαση του κου πρόεδρου ΔΣΑ πρόσφατα. Ο κ. Αλεξανδρής τονίζει στην επιστολή, ότι η εξαίρεση των επιτηδευματιών (ατομικών επιχειρήσεων) που εκ του νόμου δεν διαθέτουν πτωχευτική ικανότητα, όπως οι μηχανικοί, δικηγόροι, από την διαδικασία εξωδικαστικής ρύθμισης συνιστά αδικαιολόγητη διάκριση σε βάρος τους, καθώς παραβιάζει την συνταγματική αρχή της ίσης μεταχείρισης.

H διατύπωση του νόμου δυστυχώς δεν είναι η καλύτερη δυνατή. Aλλωστε και η ίδια η καθυστέρηση του να δημοσιευτεί είναι ενδεικτική της διστακτικότητας και της κρισιμότητας του.

Δοθέντος ότι το σχέδιο νομού έχει ως βασική αποστολή την εκκαθάριση των πιστωτικών ιδρυμάτων από κόκκινες-ανείσπρακτες οφειλές, ώστε να μπορέσουν να κάνουν clean start, κανονικά τον ίδιο σκοπό εξυπηρετεί και πρέπει να εξυπηρετήσει και ως προς τα κόκκινα χρέη του δημοσίου, δηλαδή την εκκαθάριση του από συσσωρευμένες κόκκινες οφειλές πολιτών σε αυτό λογω της υπερφορολογησης & ύφεσης της περιόδου της κρίσης που έφτασαν τα 100 δισ.!

Δίνεται λοιπόν μια δυνατότητα να γίνει νέα αρχή. H νέα αρχή μπορεί να γίνει μόνο μέσα από νόμο και όχι μέσα από την επώδυνη και μακροχρόνια διαδικασία αναζήτησης βελτιωτικής νομολογίας, όπως αποδεδείχθηκε με την επισημοποίηση της αμφιλεγόμενης συνταγματικότητας όλων των οριζοντίων βαρών που επεβλήθησαν και διατηρηθήκαν  απ το 2010 και μετά.

Αυτή η δυνατότητα πρέπει να εξυπηρετηθεί με τον καλύτερο τρόπο από το ελληνικό δημόσιο (και τους δανειστές που συμμετείχαν) υπέρ των επιχειρήσεων που υπερφορολογήθηκαν και αποδυναμωθήκαν ώστε να εκπληρωθεί και ο προορισμός του συγκεκριμένου νομοσχεδίου, που είναι η ομαλή επανένταξη των υπερχρεωμένων επιχειρήσεων στην οικονομική ζωή.

Και τούτο μάλιστα πρέπει να συμβεί σε διευρυμένο επίπεδο και να συμπεριληφθούν  νομοθετικά στη ρύθμιση στο εγγυς μέλλον και φυσικά πρόσωπα με αντίστοιχες υπέρογκες οφειλές (πχ ΕΝΦΙΑ) η και ομάδες οφειλετών που δεν έλαβαν το προνόμιο συνολικής ρύθμισης αυτών  για μια συνολική εκκαθάριση του πεδίου των υπέρογκων δημοσίων οφειλών.

Θυμίζουμε εδώ ότι όσοι εντάχθηκαν στο ν. Κατσελη την περίοδο 2010-2015 ναι μεν ρύθμισαν τις οφειλές τους σε ιδιώτες-τράπεζες, αλλά στερήθηκαν τη δυνατότητα ρύθμισης των οφειλών τους στο δημόσιο-ταμεία, καθώς αυτό δεν προβλεπόταν μέχρι τότε κι ασφαλώς συνιστά αδικαιολόγητη διάκριση σε σχέση με όσους έχουν πλέον τη δυνατότητα συνολικής ρύθμισης των οφειλών τους και στα 2 επίπεδα (δημόσιο-ιδιώτες) απ το 2016 και μετά.

Υπάρχουν αρκετοί ακόμα λεπτομερείς κανόνες προς εξέταση και ασφαλώς το σχέδιο νομού  μπορεί να αλλάξει – στα πλαίσια που υποδείξαμε – έως την οριστική ψήφιση του.

Μετά από αυτή, οι δυνητικά ωφελούμενοι του άρθρου 15 -που ελπίζουμε να είναι αρκετοί- μαζί με όσες επιχειρήσεις δύνανται να υπαχθούν κανονικά στο νόμο, πρέπει αφού εξετάσουν σχολαστικά με το δικηγόρο τους τις παρεχόμενες δυνατότητες, να υποβάλλουν εμπεριστατωμένη αίτηση  στους πιστωτές τους.

* Ο κ. Κωνσταντίνος Παπακασόλας είναι δικηγόρος Αθηνών 

Advertisements