Ερμιππου Επίλεκτα ΙΙ


image_thumb

Όσοι υποστήριζαν ότι το κράτος θα έπρεπε να χρεοκοπήσει το 2010, χωρίς τις ανοησίες και τις απάτες των δήθεν διασώσεων, ήταν παράφρονες και υστερικοί, ε; Πληρώστε τώρα. Όπως πληρώνετε πέντε χρόνια. Οι σωτηρίες στοιχίζουν.

Από την αρχή, καμία ελληνική κυβέρνηση δεν είχε άλλο σχέδιο, πλην της σταδιακής κατάσχεσης της περιουσίας των πολιτών υπέρ των ενεργών και συνταξιοδοτημένων δημοσίων υπαλλήλων (οι υπόλοιποι συνταξιούχοι, αυτοί του ιδιωτικού τομέα, σώζονται κάπως επειδή δεν μπορούν οι κυβερνήσεις να τους διαχωρίσουν από τους αντίστοιχους δημοσίους υπαλλήλους)

Οι δε ξένοι νοιάζονταν μόνο για ένα πράγμα. Για την σταθερότητα του ευρώ. Και εφάρμοζαν στο δικό μας εσωτερικό λύσεις αφελών εμπνεύσεων, σε μια χώρα την οποία αγνοούσαν πλήρως. Και ασφαλώς συνεχίζουν να αγνοούν.

Πληρώστε λοιπόν, διότι οι σωτηρίες στοιχίζουν και τίποτε καινούργιο δεν συμβαίνει με τον Σύριζα. Απλά τώρα πονάει περισσότερο, επειδή τα λεφτά σιγά σιγά τελειώνουν.

Όσο αυτό το συγκεκριμένο κράτος θα «σώζεται», με οποιαδήποτε πολιτική ηγεσία στο τιμόνι, η δημοσιουπαλληλία θα ρουφά όλους τους διαθέσιμους πόρους, αφήνοντας στους φορολογουμένους, τόσο όσο να συνεχίσουν κουτσά στραβά να υπάρχουν. Όταν αυτά που χρειάζεται δεν θα είναι πια διαθέσιμα, τότε θα πεθάνει με τον ξενιστή. Η προοπτική είναι ξεκάθαρη. Η χώρα αλβανοποιείται σταδιακά, χωρίς να ανοίξει μύτη. Όχι τώρα με τους τρελαμένους. Συμβαίνει εδώ και πέντε χρόνια, με τους λογικούς.

Όσο η χώρα δεν διαθέτει σύνταγμα και δικαστές και όσο η βουλή μπορεί να μετατρέπει την βούληση του κάθε τυχάρπαστου ή της κάθε ομάδας εκβιαστών σε «νομιμότητα», τίποτε δεν πρόκειται να αλλάξει. Ακόμη και ο θεός ο ίδιος να κατέβει να κυβερνήσει.

Και για να αποκτήσει η χώρα σύνταγμα και δικαστές θα πρέπει αυτό το συγκεκριμένο κράτος, με αυτούς τους κανόνες και όρους λειτουργίας, να γκρεμιστεί. Ούτε οι πολιτικοί ούτε οι σιτιζόμενοι από το δημόσιο θα μας κάνουν την χάρη να παραιτηθούν από τα προνόμια τους. Δεν θα αλλάξουν, απλά θα εξαφανιστούν. Το πρόβλημα είναι ότι οι πολίτες αυτής της χώρας αποφάσισαν να εξαφανιστούν μαζί τους. Να τους θρέψουν μέχρι το τέλος, να τους δώσουν ότι έχουν και μετά να βυθισθούν μαζί τους. Ας πληρώσουν λοιπόν. Οι σωτηρίες στοιχίζουν.

****************************

Αναμνήσεις από το 2015

Το κύριο χαρακτηριστικό των ευρωλιγούρηδων είναι ότι δεν αισθάνονται Ευρωπαίοι. Βαθιά συμπλεγματικοί, έχουν υιοθετήσει για τον εαυτό τους τον μύθο του απολίτιστου παρία της Ανατολής, που του γίνεται η μεγάλη χάρη να κυκλοφορεί κι αυτός στα ευρωπαϊκά σαλόνια, παρά το γεγονός ότι η φυσική του θέση δεν είναι εκεί και το ξέρει. Βρίσκεται σε αυτά κατά χάριν και κατά παραχώρηση. Του γίνεται ευεργεσία. Γιαυτό και ο φόβος του ότι μπορεί να τον διώξουν από τον παράδεισο. Γιαυτό και η καθημερινή του αγωνία για το «τι σκέφτονται οι Ευρωπαίοι για μας».

Αν αισθάνονταν οι ίδιοι Ευρωπαίοι δεν θα φοβόντουσαν την αποβολή. Δεν μπορεί κανείς να σε διώξει από το σπίτι σου, επειδή είσαι διαφορετικός από τα αδέλφια σου. Το γεγονός ότι μοιράζεσαι με αυτά την ίδια μάνα δεν αλλάζει. Αλλά οι ευρωλιγούρηδες δεν αισθάνονται οιτι μοιράζονται την ίδια μάνα με την υπόλοιπη Ευρώπη. Δεν νιώθουν ότι είναι το σπίτι τους εκεί. Είναι μόνο ένα μέρος που τρούπωσαν δίνοντας πλαστά στοιχεία και τώρα φοβούνται ότι μπορεί να τους πάρουν χαμπάρι τα ανώτερα από αυτούς αφεντικά και να τους διώξουν. Τι δυστυχία!

Υπό αυτήν την έννοια ο griechische spezialitäten της γειτονιάς μου, αυτός με τα πρωτόγονα γερμανικά, που βάζει περήφανα τους γύψινους κίονες στην προθήκη του μαγαζιού του και σερβίρει για ελληνική κουζίνα ντολαμαδάκια κονσέρβας και ταραμά από τον κουβά, είναι απείρως περισσότερο Ευρωπαίος από τους γεμάτους συμπλέγματα κατωτερότητας δήθεν κοσμοπολίτες συμπατριώτες του, που νομίζουν ότι θα χάσουν την ταυτότητα τους αν τους γίνει έλεγχος διαβατηρίου στο αεροδρόμιο του Μονάχου. Είναι επειδή αισθάνονται κατά βάθος ότι αυτή η ταυτότητα τους δόθηκε ως χάρη, υπό αίρεση και μπορεί ανά πάσα στιγμή να τους αφαιρεθεί.

Ο griechische spezialitäten, όπως και ο μέσος αντίστοιχός του κάτοικος της Ελλάδας, αυτός που τόσο περιφρονητικά αποκαλούν οι λιγούρηδες Ελληνάρα, είναι πολύ περισσότερο Ευρωπαίος από τους τελευταίους. Επειδή δεν αισθάνεται κατώτερος, δεν ντρέπεται για την διαφορά του και δεν τρέμει η ψυχή του με την σκέψη ότι μπορεί να τον διώξουν. Δεν κάνει καν αυτή την σκέψη. Είναι φυσικό μέρος της Ευρώπης και θα παραμείνει υπό οιεσδήποτε συνθήκες. Ακόμη και αν προσωρινά του γίνεται έλεγχος διαβατηρίου στα ευρωπαΊκά αεροδρόμια, για λόγους ασφαλείας.

Να συμπληρώσουμε ότι ο μέσος Ευρωλιγούρης έχει ταυτίσει την Ευρώπη με το κέντρο του Λονδίνου, την Marien Platz του Μονάχου και τις λεωφόρους των Βρυξελλών. Παρότι ταξιδεμένος αγνοεί (ή θέλει να αγνοεί) την ύπαρξη των χωριάταρων γελαδάρηδων της Αυστρίας, των άξεστων κατοίκων της βαθιάς Βαυαρίας, των απλοϊκών αγροτών της Σκωτίας, των μαφιόζων της Ιταλίας και των μπαχαλάκηδων της Γαλλίας, που τα σπάνε στις γειτονιές του Παρισιού, όπως και οι δικοί μας εδώ, σε τακτική βάση. Αν τους έβαζε στον λογαριασμό θα κατέρρεε ο μύθος του. Θα έπρεπε να παραδεχτεί ότι οι Ευρωπαίοι μοιάζουν με τους δικούς του Ελληνάρες. Και ότι η Ευρώπη για την οποία μυξοκλαίγεται υπάρχει μόνο ως φαντασίωση, θεραπευτική της δικής του αρρώστιας.

**************************

Αναμνήσεις από το ΦΒ (πάντα επίκαιρες, νομίζω)

Εκπλήσσονται πολλοί, επειδή η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ μοιράζουν στα στελέχη τους, με προσυμφωνημένες αναλογίες, δημόσιες και καλά αμοιβόμενες θέσεις, εν όψει της «συνεργασίας» τους. Εν προκειμένω τις θέσεις των διοικητών των νοσοκομείων. Λένε ότι δεν έχει αλλάξει τίποτε σε αυτήν την χώρα και αυτό τους προκαλεί εντύπωση.

Μα γιατί να αλλάξει; Η κυβέρνηση έχει στα χέρια της λευκή επιταγή χωρίς όρους. Την λευκότερη από όλες όσες είχαν όσες κυβερνήσεις διαχειρίστηκαν τα δημόσια πράγματα στο διάστημα της μεταπολίτευσης. Δεν ελέγχεται από κανέναν και η δράση της δεν υπόκειται σε κανέναν περιορισμό, αφού σύμφωνα με το κυρίαρχο δόγμα ο κλονισμός της θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξη της χώρας.

Και η συνοχή των κομματικών στρατών στηρίζεται πάντα στο πλιάτσικο. Κανείς νουνεχής άνθρωπος δεν εντάσσεται οργανικά σε τέτοιου είδους παρακμιακές ομάδες για άλλους λόγους, πλην αυτών του προσωπικού και έξω από ορθολογικούς κανόνες οφέλους.

Προς τι λοιπόν η έκπληξη; Έκπληξη θα ήταν το αντίθετο. Ο αυτόβουλος αυτοχειριασμός των κομμάτων την στιγμή που οι Έλληνες τους παραχώρησαν το δικαίωμα να συνεχίσουν να υπάρχουν με τον τρόπο που έμαθαν και ξέρουν.

************************

Αναμνήσεις από το ΦΒ του μακρινού 2013.
Αναμνήσεις από το μέλλον βασικά, όταν η ΝΔ θα συγκυβερνήσει με τον ΣΥΡΙΖΑ και οι έκπληκτοι συριζόπληκτοι θα βλέπουν τον Κυριάκο να μοιράζει θέσεις σε αναρχοάπλυτους.

Advertisements