Πανελλήνια Ένωση Ελευθέρων Επαγγελματιών – H σύγχρονη αναγκαιότητα


Τρίτη, 17-Οκτ-2017 00:04

Πανελλήνια Ένωση Ελευθέρων Επαγγελματιών – H σύγχρονη αναγκαιότητα

113

Των  Ιωάννη Γκιτσάκη και Κωνσταντίνου Παπακασόλα 

Πανελλήνια Ένωση Ελευθέρων Επαγγελματιών - H σύγχρονη αναγκαιότηταΚωνσταντίνος Παπακασόλας

1. Ο χώρος του συνδικαλισμού σε ανώτατο (τριτοβάθμιο)επίπεδο κυριαρχείται, μονοπωλείται για την ακρίβεια, από δύο ενώσεις: Την ΑΔΕΔΥ (Ανώτατη Διοίκηση Ενώσεων Δημοσίων Υπαλλήλων) και τη ΓΣΕΕ (Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδας), για τους (μισθωτούς) εργαζόμενους στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα αντίστοιχα. Η ισχύς και των δύο Ενώσεων είναι εμφανής και τα αποτελέσματα των (αντι)δράσεων τους απέναντι στα μέτρα που θίγουν τα συμφέροντά τους, προφανή.

Από την άλλη πλευρά, ο χώρος των ελευθέρων επαγγελματιών, στον οποίο εντάσσουμε τους επιστήμονες και τους αυτοαπασχολούμενους (χονδρικά όλους τους ασφαλισμένους των δύο πρώην ταμείωνΕΤΑΑ και ΟΑΕΕ), χαρακτηρίζεται από κατακερματισμό και πολυδιάσπαση. Η πολυδιάσπαση αυτή αποτελεί ιστορικό κατάλοιπο του παρελθόντος, καθώς τα «συμφέροντα» όσων εντάσσονται στην έννοια των ελευθέρων επαγγελματιών είχαν κατά το παρελθόν ιδιαίτερα (επαγγελματικά) χαρακτηριστικά, τα οποία έπρεπε να αντιμετωπιστούν με διαφορετικό, ανά κλάδο, τρόπο. Οι καιροί όμως άλλαξαν και ιδίως σήμερα, στη «μνημονιακή» εποχή, ο κλάδος των ελευθέρων επαγγελματιών βάλλεται με ενιαίο τρόπο, από όλες τις κυβερνήσεις, στη λογική των «συνήθων υπόπτων» φοροδιαφυγής, έναντι των «συνήθων υποζυγίων», μισθωτών και συνταξιούχων. Μία λογική, η οποία, αν και παντελώς εσφαλμένη, εντούτοις έχει κυριαρχήσει παντού. Σε επίπεδο κυβερνήσεων, σε επίπεδο κοινωνίας, σε επίπεδο μέσων μαζικής ενημέρωσης, ακόμα και σε επίπεδο τρόικας, «θεσμών», δανειστών, οι οποίοι, χάρη στις σχετικές αναφορές των εμπλεκόμενων υπουργών, έχουν πλήρως αποδεχθεί αυτή τη λογική: Οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι είναι τα συνήθη υποζύγια καιοι ελεύθεροι επαγγελματίες είναι οι συστηματικά φοροδιαφεύγοντες! «Τιμωρήστε» τους λοιπόν!

2. Από τη λογική αυτή και την αναγκαιότητα «τιμωρίας» των ελευθέρων επαγγελματιών, προέκυψε τα τελευταία χρόνια μια σειρά βαρύτατων μέτρων σε βάρος ΟΛΩΝ των ελευθέρων επαγγελματιών: Η κατάργηση του αφορολόγητου, η επιβολή τέλους επιτηδεύματος, οι διαφορετικοί φορολογικοί συντελεστές, η φορολόγηση στο τεκμαρτό εισόδημα, η προκαταβολή φόρου 100%, οι ασφαλιστικές εισφορές ύψους 27% (πρώην ΟΑΕΕ) και 38% (πρώην ΕΤΑΑ) κλπ. Η «στοχευμένη» αυτή δέσμη μέτρων σε βάρος των ελευθέρων επαγγελματιών αντιμετωπίστηκε από μέρους μας με τα «όπλα» του παρελθόντος: Μεμονωμένες και σπασμωδικές αντιδράσεις ανά κλάδο, οι οποίες αποδείχθηκαν άσφαιρα πυρά. Ακόμα και η αντίδρασή μας απέναντι στο «νόμο Κατρούγκαλου» για το Ασφαλιστικό, το περίφημο «κίνημα της γραβάτας» ήταν δυσκίνητη, ασυντόνιστη και αναποτελεσματική. Για να υπάρξει μία κοινή αντίδραση ή μία κοινή θέση, θα έπρεπε να συνεδριάσουν τα όργανα δεκάδων ίσως και εκατοντάδων φορέων που εκπροσωπούν τους ελεύθερους επαγγελματίες. Ξεκινώντας από το δικό μας κλάδο, των Δικηγόρων, θα έπρεπε να συνεδριάσουν τα Διοικητικά Συμβούλια 64 Δικηγορικών Συλλόγων (ή οι αντίστοιχες Γενικές Συνελεύσεις), να εξουσιοδοτήσουν τους Προέδρους του κάθε Συλλόγου να παραστούν στην Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων, η οποία θα έπαιρνε μία απόφαση για τις θέσεις του Δικηγορικού κλάδου απέναντι στο νομοσχέδιο για το Ασφαλιστικό, καθώς και για τους τρόπους αντίδρασής μας, την οποία ο Πρόεδρος της Ολομέλειας των Δικηγορικών Συλλόγων και Πρόεδρος του ΔΣΑ θα έπρεπε να συζητήσει με τους Προέδρους των άλλων φορέων ελευθέρων επαγγελματιών (μηχανικών, γιατρών, οικονομολόγων κλπ.) και να καταλήξουν σε μία κοινή θέση και μέθοδο αντίδρασης. Αποτέλεσμα: Βούτυρο στο ψωμί του Υπουργού, ο οποίος «έπαιξε μπάλα» μόνος του και μας αγνόησε επιδεικτικά, ενδιαφερόμενος κυρίως για τους αγρότες και τα τρακτέρ τους. Μόλις «έσπασε» το κοινό «μέτωπο» «γραβάτας και γαλότσας», οι ελεύθεροι επαγγελματίες βρέθηκαν κατακερματισμένοι και παντελώς αγνοημένοι από την κυβέρνηση και υπέστησαν μία καθαρή και επώδυνη ήττα.

3. Είναι προφανές, λοιπόν, ότι η συνδικαλιστική εκπροσώπηση των ελευθέρων επαγγελματιών, ιδίως σε ανώτατο επίπεδο, θα πρέπει να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα και στις συνθήκες του 21ου αιώνα. Απέναντι στα κοινά πλέον προβλήματα, θα πρέπει να υπάρχει κοινή αντίδραση, από έναν ενιαίο συνδικαλιστικό φορέα, ο οποίος θα αποφασίζει άμεσα και θα εκπροσωπεί συλλογικά όλους τους ελεύθερους επαγγελματίες. Από μία τριτοβάθμια συνδικαλιστική ένωση, από μία Πανελλήνια Ένωση Ελευθέρων Επαγγελματιών, ή όπως αλλιώς θα ονομαστεί. Με έναν Πρόεδρο και συλλογικά όργανα, που θα αποφασίζουν άμεσα και θα εκπροσωπούν σε ανώτατο επίπεδο όλους τους ελεύθερους επαγγελματίες. Μία Ένωση, η οποία θα αποτελέσει το αντίπαλο δέος της ΑΔΕΔΥ και της ΓΣΕΕ.

Για να φτάσουμε όμως στη δημιουργία αυτής της Πανελλήνιας Ένωσης Ελευθέρων Επαγγελματιών θα πρέπει να αλλάξουν πολλά πράγματα και ιδίως η υπάρχουσα σήμερα νοοτροπία του «κάλλιο πρώτος στο χωριό παρά δεύτερος στην πόλη»! Ξεκινώντας από τον κλάδο μας, των Δικηγόρων, όπου σήμερα υφίστανται 64 διαφορετικοί Δικηγορικοί Σύλλογοι σε όλη την Ελλάδα, οι Πρόεδροι των οποίων συμμετέχουν στο ανώτατο συλλογικό όργανο των Δικηγόρων, την Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων. Ένα όργανο προφανώς δυσκίνητο, καθώς, προκειμένου να ληφθεί μία απόφαση, θα πρέπει να ακουστεί η γνώμη 64 διαφορετικών ανθρώπων, οι οποίοι έχουν διαφορετικές απόψεις και ενίοτε και διαφορετικά συμφέροντα (προσωπικά ή συλλογικά). Πόσο εύκολα μπορούν να καταλήξουν σε μία κοινή απόφαση;

Ξεκινώντας λοιπόν από «τα του οίκου» μας, είναι απόλυτη αναγκαιότητα η ίδρυση ενός Πανελλήνιου Δικηγορικού Συλλόγου, με τα αναγκαία τοπικά του παραρτήματα, ούτως ώστε να αντιμετωπίζονται ενιαία όλα τα ζητήματα που αφορούν το Δικηγόρο ως συλλειτουργό της δικαιοσύνης, ανεξαρτήτως του συλλόγου στον οποίο ανήκει σήμερα, να βελτιωθεί η ποιότητα της συνδικαλιστικής εκπροσώπησης του κλάδου και να αποκτήσει η εκάστοτε κυβέρνηση έναν αξιόπιστο συνομιλητή ή συνεργάτη σε ζητήματα που αφορούν τη δικαιοσύνη, με ενιαία φωνή και ενιαίες προτάσεις που θα καλύπτουν όλους τους Δικηγόρους ανεξαρτήτως του συλλόγου στον οποίο ανήκουν σήμερα.

Σε επόμενο στάδιο, οι εκπρόσωποι όλων των δευτεροβάθμιων Ενώσεων, καταρχήν των επιστημόνων (Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος, Οικονομικό Επιμελητήριο Ελλάδας κλπ.), και ακολούθως των υπολοίπων κλάδων των ελευθέρων επαγγελματιών (των πρώην ασφαλισμένων του ΟΑΕΕ) ή ακόμα και των αγροτών (οι οποίοι σε πολλά ζητήματα βάλλονται ομοίως με τους ελεύθερους επαγγελματίες), θα πρέπει να ξεκινήσουν τη συζήτηση για τη δημιουργία μίας συνομοσπονδίας, ενός τριτοβάθμιου συνδικαλιστικού οργάνου, μιας Πανελλήνιας Ένωσης Επιστημόνων και Αυτοαπασχολούμενων ή μιας Πανελλήνιας Ένωσης Ελευθέρων Επαγγελματιών και γιατί όχι και μίας Πανελλήνιας Ένωσης Ελευθέρων Επαγγελματιών και Αγροτών. Η ισχύς εν τη ενώσει. Αντιλαμβάνεται καθένας, πόσο διαφορετικό είναι να έχει απέναντί του ο εκάστοτε Υπουργός ή η εκάστοτε κυβέρνηση τον Πρόεδρο και τους εκπροσώπους μιας αντίστοιχης Πανελλήνιας Ένωσης και πόσο διαφορετικό είναι να έχει απέναντί της τους Προέδρους και τους εκπροσώπους 10, 20, 30, 100 διαφορετικών συλλογικών οργάνων. Πόσο ευκολότερα μπορεί να αγνοήσει ή να διασπάσει 10, 20, 30, 100 διαφορετικούς συνδικαλιστικούς φορείς και πόσο δυσκολότερα έναν ενιαίο συνδικαλιστικό φορέα, με ενιαία φωνή, ενιαίες θέσεις και κοινή δράση. Μια τέτοια Πανελλήνια Ένωση Ελευθέρων Επαγγελματιών θα έπρεπε να είχε γίνει χθες. Αλλά έστω και σήμερα δεν είναι αργά. Αρκεί να γίνει αντιληπτό από όλους τους φορείς των ελευθέρων επαγγελματιών, ότι η μεμονωμένη αντίδραση δεν οδηγεί πουθενά και να καμφθούν ορισμένες προσωπικές φιλοδοξίες και ανησυχίες. Και φυσικά να προβλεφθεί η εκπροσώπηση και η διασφάλιση των συμφερόντων όλων των υφιστάμενων κατηγοριών (λ.χ. έμμισθοι και μαχόμενοι Δικηγόροι) ή «τάξεων» (παλαιοί και νέοι, υψηλών και μεσαίων ή χαμηλών εισοδημάτων κλπ.) εντός των κόλπων των ελευθέρων επαγγελματιών.

4. Τα προβλήματά μας είναι, σε μεγάλο βαθμό, κοινά και η αντιμετώπισή τους θα πρέπει ομοίως να είναι κοινή και συντονισμένη. Και όχι να υπάρχουν δεκάδες μαγαζάκια, παράγκες, πρόεδροι, αντιπρόεδροι, σύμβουλοι, επιτροπές, συνδικαλιστές, ντουντούκες, αποχές, απεργίες … Κάποιοι ζουν ακόμα στη δεκαετία του 1980. Πρέπει να εκσυγχρονιστούμε επιτέλους, γιατί οι εποχές άλλαξαν. Εφόσον σε φορολογικό και ασφαλιστικό επίπεδο η κυβέρνηση μας αντιμετωπίζει ενιαία και αποτελούμε μονίμως τα θύματα των «μνημονιακών» μέτρων των τελευταίων ετών, θα πρέπει και να μπορούμε να αντιδράσουμε ΟΛΟΙ μαζί, με ενιαίο τρόπο και μέσω ενός ενιαίου συνδικαλιστικού οργάνου, που θα μας εκφράζει όλους και θα μπορεί να κινείται άμεσα και δυναμικά. Όχι να πρέπει να συνεδριάσουν 200 φορείς και όργανα και να λάβουν 50 διαφορετικές αποφάσεις για ένα κοινό πρόβλημα.

Τελικός στόχος είναι σήμερα η «πάλη» με το Κράτος (Νομοθέτη, Διοίκηση, Δικαιοσύνη) που βάλλει εναντίον όλων μας. Όταν απέναντι σου έχεις να αντιμετωπίσεις ένα τρισυπόστατο «τέρας» και τρεις εξουσίες, θα πρέπει και εσύ να έχεις την ανάλογη δύναμη. Τέτοια δύναμη δεν έχει μόνος του ένας Πρόεδρος ενός συνδικαλιστικού φορέα ελευθέρων επαγγελματιών. Τέτοια δύναμη έχει μόνο ΕΝΑΣ άνθρωπος: Αυτός που θα καθίσει απέναντι στο «τέρας», ως εκπρόσωπος 1.000.000 ελευθέρων επαγγελματιών, δηλαδή 3 εκατομμυρίων ψήφων. Αυτός ναι, μπορεί να καταφέρει να αντιμετωπίσει το «τέρας». Αυτό προϋποθέτει ότι ο κάθε κλάδος θα έχει ΕΝΑΝ εκπρόσωπο, ως Πρόεδρο ενός Πανελληνίου Συλλόγου (ΤΕΕ, Πανελλήνιος Ιατρικός Σύλλογος, Πανελλήνιος Δικηγορικός Σύλλογος κλπ.) ο οποίος θα συμμετέχει στη Διοικούσα Επιτροπή μίας Συνομοσπονδίας Ελευθέρων Επαγγελματιών, που θα εκλέξει τον (υπερ)Πρόεδρό της, ο οποίος, ως εκπρόσωπος 1.000.000 ελευθέρων επαγγελματιών και 3.000.000 ψήφων θα τα βάλει με το «τέρας» του Κράτους και θα αποτελέσει το αντίπαλο δέος της ΑΔΕΔΥ των 700.000 δημοσίων υπαλλήλων και 2.000.000 ψήφων και της ΓΣΕΕ των αντίστοιχων μεγεθών. Απλά πράγματα!

Άλλως, θα συνεχιστεί η σημερινή εικόνα, στην οποία ο ιδιωτικός τομέας, των ελευθέρων επαγγελματιών, αλλά και των ατομικών επιχειρήσεων, των εμπόρων, των βιοτεχνών και των αγροτών, δεν καταφέρνει να «αμυνθεί» αποτελεσματικά απέναντι σε σωρεία «επιθέσεων» εναντίον του και μάλιστα χωρίς «σύμμαχους». Που είναι στοχοποιημένος και ενοχοποιημένος, ως τομέας φοροδιαφυγής, και που θα συνεχίσει να σηκώνει το μεγαλύτερο κομμάτι των δημοσίων βαρών, τη στιγμή που ο δημόσιος τομέας θα βλέπει αυξήσεις στους μισθούς των υπαλλήλων του. Που θα συνεχίσει να πληρώνει εισφορά υπέρ του ΟΑΕΔ, χωρίς να έχει δικαίωμα λήψεως επιδόματος ανεργίας, για να αναφέρουμε ένα απλό από τα πολλά παραδείγματα.

5. Είναι σαφές ότι τους διάφορους κλάδους των ελευθέρων επαγγελματιών μας χωρίζουν κάποια πράγματα. Αυτά όμως που μας ενώνουν είναι πλέον περισσότερα. Θα πρέπει λοιπόν να ενώσουμε τις δυνάμεις μας, αντί να «πολεμούμε» ο καθένας με το δικό του «μπαϊράκι». Οι Πρόεδροι και τα συλλογικά όργανα όλων των φορέων των επιστημόνων, των αυτοαπασχολούμενων, των ελευθέρων επαγγελματιών, αλλά και των εμπόρων, των βιοτεχνών και των αγροτών, ας καθίσουν σε ένα κοινό τραπέζι και ας αποφασίσουν επιτέλους τη δημιουργία μιας Πανελλήνιας Ένωσης Ελευθέρων Επαγγελματιών, ενδεχομένως μέσω ενός ιδρυτικού συνεδρίου, που θα θέσει και τις βασικές αρχές της λειτουργίας της. Η σύσταση ενός τέτοιου τριτοβάθμιου συνδικαλιστικού οργάνου των ελευθέρων επαγγελματιών μπορεί χθες να αποτελούσε απλά μία ανάγκη. Σήμερα, όμως, αποτελεί βασική προτεραιότητα για την «επιβίωσή» μας.

* Ο κ. Ιωάννης Γκιτσάκης (twitter @gitsakis) είναι Δικηγόρος Θεσσαλονίκης και Διδάκτωρ Διοικητικού Δικαίου και ο κ. Κωνσταντίνος Παπακασόλας είναι Δικηγόρος Αθηνών, αμφότεροι εκ των συνιδρυτών της διαδικτυακής ομάδας «Πανελλήνια Ένωση Δικηγόρων» (Π.Ε.Δ.).

http://www.capital.gr/me-apopsi/3247688/panellinia-enosi-eleutheron-epaggelmation-h-sugxroni-anagkaiotita

Advertisements